Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/11604 E. 2024/7261 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/200 E., 2015/343 K. SUÇLAR : Cinsel saldırı, kişilerin huzur ve sükununu bozma HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü. I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında sanığın, iş ortağının eşi olması nedeniyle katılanı tanıdığı ve ailece görüştükleri, olay tarihi 2011 yılı Eylül ayı içerisinde sanığın katılanın evine gittiği, katılandan su istediği esnada iki eliyle katılana arkadan sarılmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu, bu olayın hemen akabinde de cep telefonunu ile katılanı üst üste arayarak rahatsız ettiği iddiasıyla cinsel saldırı ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/1, 123/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile atılı suçlardan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir. II. GEREKÇE İddianame anlatımına göre sanığın, sanığın katılanın evine gittiği, katılandan su istediği esnada iki eliyle katılana arkadan sarılmak şeklindeki eylemin sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu oluşturduğu ve sanığın sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan yargılama konusu eylemi için, lehine olan 6545 sayılı Kanun değişikliği sonrası 5237 sayılı Kanun’un 102/1-2. cümle ile aynı Kanun'un 123/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık olağan zamanaşımı süresine tabi olduğu, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-a maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan 11.12.2014 tarihli sorgudan inceleme tarihine kadar 8 yılık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli, 2014/200 Esas, 2015/343 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2024 tarihinde karar verildi.