Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/11019 E. 2025/1578 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Bölge Adliye Mahkemesince bozma üzerine verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Bölge Adliye Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın cinsel taciz suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle sanığın atılı suçu işlediğine yönelik somut delil bulunmadığına ve mağdurenin alınan beyanında sanığın kendisine yönelik cinsel bir eyleminin olmadığını beyan etttiğine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle sanık hakkında eksik ceza tayin edildiğine ve sanığın eyleminin cinsel taciz boyutunu aştığına ilişkindir. III. GEREKÇE A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Kovuşturma evresinde beyanının alındığı tarihte on beş yaşından büyük olan mağdurenin sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen mağdure vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. B. Sanık Müdafii ile Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 105/1. maddesi gereğince belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 105/2 ve 43/1.maddeleri ile 1/2 oranında artırım yapılması sonucunda belirlenen sonuç cezaların sırasıyla 1 yıl 15 ay ve 1 yıl 28 ay 15 gün olarak tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 2 yıl 3 ay ve 3 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini, dairemizce düzeltilmesi mümkün görülen bir hukuka aykırılık olarak kabul edilmiştir. IV. KARAR A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle mağdure vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Müdafii ile Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 27.05.2019 tarihli, 2019/867 Esas, 2019/1387 Karar sayılı hükmünde yer alan "...2 yıl 3 ay.... " ve "3 YIL 4 AY 15 GÜN" hapis cezalarına ilişkin ibarelerin karardan çıkarılması ve yerine sırasıyla "...1 yıl 15 ay...." ve "1 YIL 28 AY 15 GÜN" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2025 tarihinde karar verildi.