Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2020/5517 E. 2021/3272 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Görevi kötüye kullanma Hüküm : ... için TCK'nın 257/1, 43/1, 53 maddeleri gereğince mahkumiyetine, ... için TCK'nın 257/1, 43/1, 62/1, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyetine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; TCK 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, eleştirilen husus dışında sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 2-Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanığın köy adına alınan kararların yeterli çoğunluk sağlanmadan alınıp, bu kararlara dayanarak harcama yapılması eylemleri yönünden isnat edilen görevi kötüye kullanma suçunun 3628 sayılı Yasa'nın 17. maddesi gereğince doğrudan soruşturma yapılabilecek suçlar arasında yer almadığı, sanık hakkında 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca sanık hakkında yetkili merciden soruşturma izni alınması gerektiği, ancak dosyada izin alındığına ilişkin bilgi ve belge bulunmadığından durma kararı verilerek, yetkili merciden soruşturma istenmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilerek sanık hakkında yazılı şekilde hüküm tesisi, Kabule göre; Sanık hakkında TCK 53. madde tatbik edilirken Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayınlanan 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Kanuna aykırı, sanık ...'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.