Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2020/2440 E. 2020/140 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Tefecilik Hükümler :Sanık ... hakkında CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat, sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 43/1,62, 52, 53, madde ve fıkraları gereğince mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında sanıklar ... ve ... bakımından son ödünç paranın verildiği 01/02/2008, sanık ... bakımından son ödünç paranın verildiği 15/08/2007 tarihleri yerine 2008 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir. Sanıkların üzerine atılı tefecilik suçunun 5237 sayılı TCK'nın 241/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırına göre aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, dava konusu somut olayda, sanık ... bakımından son ödünç paranın verildiği 15/08/2007, sanıklar ... ve ... bakımından son ödünç paranın verildiği Şubat 2008 tarihinde meydana geldiği, kesin olarak saptanamaması nedeniyle sanıklar lehine değerlendirme yapılarak suç tarihinin 01/02/2008 olarak kabul edilmesi gerektiği ve belirtilen tarihler ile temyiz inceleme günü arasında 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE 01/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.