Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2020/1786 E. 2020/1885 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Tefecilik yapma Hüküm : Her iki sanık için de TCK m.241/1, 43/1, 62, 52 maddeleri gereğince mahkumiyet Sanıkların POS tefeciliği suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davalarında, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanıkların sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.