Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2013/287 E. 2013/3832 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Silahlı terör örgütü adına suç işleme Hüküm : TCK'nın 314/3, 220/6. maddeleri yollaması ile 314/2, 62, 53/1, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141 ve 5271 sayılı CMK’nın 34. maddelerinde bütün mahkeme kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerektiğinin belirtilmesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.03.2005 gün ve 2005/13-26 sayılı ve 28.04.2009 tarih ve 260-107 sayılı kararları ile AİHM'in Hadjianastassiou/Yunanistan (16.12.1992) kararı ve benzer kararlarında; mahkeme kararlarının saydamlığının ve anlaşılırlığının sağlanması için gerekçeli olması gerektiğinin açıkça vurgulanması karşısında, CMK'nın 230. maddesi uyarınca, mahkumiyet hükmünün gerekçesinde, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi, nitelendirmesinin yapılması, TCK'nın 61 maddesinde öngörülen sıra ve esaslara göre cezanın ve uygulanacak güvenlik tedbirinin belirlenmesi, cezanın bireyselleştirilmesi, hapis cezasının seçenek yaptırım veya tedbirlerden birine çevrilmesine ya da bu hususa ilişkin istemlerin kabul veya reddine dair dayanakların gösterilmesi, hükme esas alınan veya reddedilen delillerin belirtilmesi, ret nedenlerinin gösterilmesi, bu nedenlerin yasal ve yeterli olması gerekmektedir. Bu itibarla keyfiliği önlemek, tarafları tatmin etmek, sağlıklı bir denetime olanak sağlamak bakımından, hükmün gerekçeli olmasında zorunluluk bulunmaktadır. Somut olayda, Ceza Genel Kurulunun 27.06.2006 tarih ve 2006/172-168 ve 23.01.2007 tarih ve 2006/143-2007/8 sayılı kararları çerçevesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca yaptığı bozma etkisi gösteren ve mevcut temyiz sürecini sonlandıran iade işlemi üzerine 12.05.2011 tarihli önceki hükmün bozularak tamamen ortadan kalktığı, CMK'nın 223. maddesi uyarınca yeniden kurulacak hükmün 230. maddesinde gösterilen koşulları içermesi gerektiği gözetilmeden sübuta ilişkin kabule, niteliğe ilişkin sonuca ve bu kabul ve sonuca ne şekilde ve hangi delillerle ulaşıldığına ilişkin tartışmaya yer vermeden, dava dosyasındaki belgelerin kopyalanması ile yetinilmek suretiyle gerekçeden yoksun biçimde hüküm kurulması, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.