Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2012/8233 E. 2012/11354 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, patlayıcı madde bulundurma Hüküm : 1- 3713 sayılı Kanunun 2/2. maddesi delaletiyle TCK’nın 314/2, 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- TCK’nın 174/1-2, 62/1, 52/2-4, 53/1-2-3, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Patlayıcı madde bulundurma suçundan kurulan hükme yönelik incelemede; TCK'nın 58/9. maddesi infaz rejimi ile ilgili olup kazanılmış hak oluşturmayacağı da gözetilerek, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlendiği anlaşılan patlayıcı madde bulundurma suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında anılan maddenin uygulanması konusunda her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 2-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince; Hükme dayanak yapılan 3713 sayılı Kanunun 2/2. maddesindeki “ve örgüt mensupları gibi cezalandırılırlar” ibaresinin hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürülüğe giren 6352 sayılı Kanunun 74. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış ise de; anılan maddenin yürürlükten kaldırılmasına ilişkin madde gerekçesi ve suç tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı TCK'nın 220/6. madde hükmü karşısında bu husus sonuca etkili görülmemiştir. Sanık müdafinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 85. maddesiyle TCK'nın 220/6. maddesinde yapılan değişiklik karşısında; sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü veren mahkemeye gönderilmesine, 16.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.