Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2009/17866 E. 2010/2956 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununa Aykırılık Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Koşulları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE, Gerekçeli kararın hüküm fıkrasında cezalandırma maddesi olan 5237 sayılı Kanunun 52/2. maddesinin yazılmaması suretiyle eksik gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir, ancak; 1- Raporu hükme esas alınan bilirkişinin atanmasına ilişkin 13.02.2006 tarihli yemin zaptının hakim ve zabıt katibi tarafından imzalanmaması ile hüküm fıkrasında adli para cezasının taksitlendirilmesine dair uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 64/6. ve 232/6. maddelerine muhalefet edilmesi, 2- Ön ödeme önerisine uymayan sanık hakkında 3713 sayılı Kanunun 7. maddesinde 5532 sayılı Kanunla yapılan değişiklik öncesinde mevkutenin sorumlu müdürleri için öngörülen yaptırımın, altı aydan iki yıla kadar hapis ve mevkutenin bir önceki ay satış miktarının yüzde doksanının yarısı kadar adli para cezası olduğu, dava konusu yazının yazarına ilişkin bilgi veren sanık hakkında alt hadden tayin edileceği belirtilen hapis cezasının 5680 sayılı Basın Kanununun 16/1, 647 sayılı Kanunun 4/1. maddeleri uyarınca paraya çevrilmesi sonucu belirlenecek adli para cezası ve mevkutenin trajına göre tayin olunacak adli para cezasının toplamı ile 3713 sayılı Kanunun 5532 sayılı Kanunla değişik 7. maddesi uyarınca tayin edilmiş bulunan adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca karşılaştırılması ve 647 sayılı Kanunun 4/4. maddesi uyarınca, adli para cezasının hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilmiş bulunmasının sanık aleyhine bir sonuç doğurmayacağı da gözetilerek, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerekirken değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.