Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2024/889 E. 2025/2059 K.

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1820 E., 2023/1453 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2018/595 E., 2020/265 K. Taraflar arasında Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti davası sonucunda verilen hükme karşı davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R ...'ya velayeten açılan dava da; ...'nın Gaziantep'de kurulu Mülhak ... Vakfı'nın evladı olduğun ve vakıf galle fazlasından faydalanmaya ehil olduğunun tespitine karar verilmesi istenmiştir. İlk Derece Mahkemesince; Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/567 Esas 2008/444 Karar sayılı ilamı ile...'nin ... Vakfının galle fazlasına müstehak evladı olduğunun tespitine karar verildiği, davacı ...'nın, ... (...)'nın çocuğu olduğu, dosya arasında bulunan ... ... ... Efendi vakfına ait vakfiyede, "kendisi sağ olduğu müddetçe vakfın mütevellisi kendisi olacaktır. Galle fazlasını da kendisi alacaktır. Galle fazlasını erkek evlatlar iki, kız evlatlar bir alacaktır. Kız evlatlar öldükten sonra ise aldıkları vakfa iade edilecek, erkek çocukları ve onların çocukları alacaktır. Ancak erkek evlatlar munkariz olursa kız çocukları ve onlardan olanlar galle fazlasından alacaktır" düzenlemesinin bulunduğu, 30.12.2019 tarihli bilirkişi raporu ile de vakfiyede kız- erkek ayrımı ve batın şartı olmadığı, erkek çocukların munkarız olduğu, davacının dava konusu vakfın evladı olduğunun tespit edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne ve davacının "..."nın evladı olduğunun tespitine karar verilmiştir. Davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; yapılan yargılamaya, toplanan delillere, dosya içeriğine, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, vâkıf ile evlatlık bağı kurulduğu, batın tertibi olmadığı, erkek çocuklarının soyunun münkariz olması nedeniyle soy bağının vakfedenin kız çocuklarına dayanıyor olmasının sonuca etkili olmadığı saptanarak yazılı şekilde karar verilmiş olmasının doğru olduğu gerekçesi ile davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin yerinde olmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrar ederek iddianın gerçekliğinin çok iyi araştırılması gerektiğini, bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu, raporun davacıların vakfeden ile olan soybağını ve vakfiye şartlarına göre galle fazlasından faydalanmaya ehil olduklarına dair şartlara sahip olup olmadıklarını açıklamaktan uzak olduğunu, sunulan ve re’sen dikkate alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir. Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına, temyiz edenin sıfatı ve temyiz nedenlerine göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... Genel Müdürlüğün vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ : Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 5737 sayılı Vakıflar Kanunun 77. maddesinin ikinci fıkrası (7531 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi ile değişik) uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, Peşin harcın istek halinde temyiz eden Vakıflar Genel Müdürlüğüne iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.