Yargıtay · 8. Hukuk Dairesi

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2023/37 E. 2024/7023 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/37
Karar No
2024/7023
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1709 E., 2022/1265 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Muğla 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2017/587 E., 2019/451 K. Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Muğla ili, Menteşe ilçesi, Kıran Mahallesinde fenni hataların düzeltilmesi çalışmasının yapılarak 03.10.2012 tarihinde ilan edildiğini, bu çalışmalar esnasında Kıran mahallesi, Cilt:212, sahife 6, sıra:10'da kayıtlı, 17.09.1986 tarihli tapu kaydı kapsamında kalan yerin orman sınırları içinde bırakıldığını, 17.09.1986 tarih, 10 sıra sayılı tapu kaydı ve tescil krokisine dayanılarak tespiti yapılan 451 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tamamının vasıf ve mülkiyet değişikliğine sebebiyet verilerek orman sınırları içine alınmasına ilişkin çalışmanın yok hükmünde olduğunu, anılan çalışmanın, dava konusu taşınmazla ilgili hükmen orman sayılmayan yer olma niteliğini değiştirmeyeceğini belirterek dava konusu 451 ada 1 parselin tespit dayanağı Cilt:212, sayfa 6, 17.09.1986 tarih, 10 sıra sayılı tapu kaydı ile ilgili kısmının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taşınmazın 1990 ve 1989 yılında yapılan kadastrolarda önceden orman tahdidi içinde kaldığından dolayı orman sınırları içerisinde bırakıldığı, davacının iddiasının aksine taşınmazın orman tahdidi dışında olmadığı, taşınmazın 1967 ve 1968 yılındaki orman tahdit sınırları içerisinde kalarak bu tahdidin kesinleştiği ve bu tahditin değişmediği, tapu kaydının yok hükmünde olduğu, taşınmazın evveliyatında ve keşif sırasında da orman olduğu, mülkiyet değişikliğine ve ikinci kadastro yasağına aykırı bir durum olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; dava konusu taşınmazın 1968 yılında kesinleşen orman tahdit haritasına göre, 140 ve 141 OTS noktalarını birleştiren orman tahdit hattı içinde kaldığı, buna göre 03.10.2012 tarihinde ilan edilip kesinleşen fenni hataların düzeltilmesi çalışmalarında vasıf ve mülkiyet değişikliğine neden olunmadığı belirtilerek İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. Dava, taşınmazın bulunduğu yerde 4999 Sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (4999 Sayılı Kanun) ile değişik 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) 9. maddesi uyarınca yapılan ve 03.10.2012 tarihinde ilan edilerek kesinleşen fenni hataların düzeltilmesi çalışmalarına itiraza ilişkindir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usûl ve Kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, 80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,03.12.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2023/37, K. 2024/7023, T. 02.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-hukuk-dairesi-2023-37-e-2024-7023-k-2af29c0c2cf3