Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/4992 E. 2025/7920 K. – Hükümlü Veya

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/20 E., 2025/44 K. SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. Yargıtay Bozma Kararı Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan verilen mahkumiyet kararının Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 27.04.2021 tarihli kararı ile "sanık hakkında basit yargılama usulü yönünden değerlendirme yapılmasının gerektiği" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2023 tarihli mahkumiyet kararının, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22.10.2024 tarihli kararı ile "sanığın basit yargılama usulünün uygulanmasını kabul etmesi ve mahkemenin bozma tensip zaptında "basit yargılama usulünün uygulanmasına" şeklinde karar vermesiyle birlikte sanığın cezasında 1/4 oranında indirim hakkı kazandığı gözetilmeksizin mahkemece gerekçe gösterilmeden sistemsel hatanın sonuçlarının sanığa yüklenerek aleyhine sonuç doğuracak şekilde uygulama yapılmasının ve sanık hakkında basit yargılama usulünden vazgeçilerek genel hükümlere göre hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğu" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine takdiren genel hükümlere göre yapılan yargılama sonunda Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.01.2025 tarihli ve 2025/20 Esas, 2025/44 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 292/1., 62., 53. ve 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın temyiz istemi; herhangi bir nedene dayanmamaktadır. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; sanığın 08.04.2015 tarihinde hükümlü bulunduğu Adana Açık Ceza İnfaz Kurumundan izne çıkıp geri gelmeyerek firar ettiği iddiasına ilişkin olarak; 1. 16.01.2025 tarihli celsede Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22.10.2024 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde bozma ilamına aykırı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. 2. 5271 sayılı Kanun'un "Davaya Yeniden Bakacak Mahkemenin İşlemleri" başlıklı 307. maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan birinci ve ikinci fıkrası; ''(1)Yargıtaydan verilen bozma kararı üzerine davaya yeniden bakacak bölge adliye veya ilk derece mahkemesi, ilgililere bozmaya karşı diyeceklerini sorar. (2) Sanık, müdafii, katılan ve vekilinin dosyada varolan adreslerine de davetiye tebliğ olunamaması veya davetiye tebliğ olunmasına rağmen duruşmaya gelmemeleri nedeniyle bozmaya karşı beyanları saptanmamış olsa da duruşmaya devam edilerek dava yokluklarında bitirilebilir. Ancak, sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise, her hâlde dinlenmesi gerekir.'' şeklindeki hükmü karşısında, Dairemizin 22.10.2024 tarihli bozma ilamı üzerine Mahkemece yapılan yargılamada; tensip zaptında, duruşma tutanağında ve gerekçeli kararda, sanığa 5271 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre usulüne uygun olarak tebliğ edilen evrakta Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 27.04.2021 tarihli bozma ilamının esas alındığı, 16.01.2025 tarihli duruşmada hazır olan sanığa Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22.10.2024 tarihli bozma ilamına karşı diyeceklerinin sorulmadığı anlaşılmakla, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22.10.2024 tarihli bozma ilamına karşı sanığa savunma yapma imkânı tanınmadan, yargılamaya son verilip hüküm kurulması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.01.2025 tarihli ve 2025/20 Esas, 2025/44 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2025 tarihinde karar verildi.