Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/4320 E. 2025/7814 K. – Kişiyi Hürriyetin
Konu: Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/4320
- Karar No
- 2025/7814
- Karar Tarihi
- Konu
- Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/488 E., 2024/850 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Yargıtay Bozma İlâmı Körfez 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen mahkumiyet kararlarının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 30.05.2023 tarihli kararı ile özetle, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve eylem vasıf yönünden bölünerek atılı suçlardan ayrı ayrı hükümler kurulması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 225/1. maddesine aykırı hareket edilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci Körfez 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2024 tarihli ve 2023/488 Esas, 2024/850 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-a-b, 62... /1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Müdafiinin Temyiz İstemi Eylemin hile ile gerçekleştirilmediğine, sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanık ...'ın kız kardeşi ile mağdur ...'in ağabeyi arasında yaşanan sorunlar nedeniyle sanık ...'ın mağdurun ailesine husumet beslediği, bu nedenle olay günü yanına aldığı arkadaşı sanık ... ile birlikte mağduru dorse tamir edileceğinden bahisle ıssız bir alana götürdükleri, burada birlikte darp ettikleri, olay sırasında sanık ...'ın yanında taşıdığı tabanca ile mağduru elinden yaraladığı, mağdurun bir fırsatını bularak olay yerinden kaçıp şikayetçi olduğu iddiasına ilişkin olarak; 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, mevcut deliller karşısında mahkumiyet kararının doğru olduğu, mağdur tarafından sanığa yönelik gerçekleştirilmiş haksız bir fiilin bulunmaması nedeniyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ve 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararları gözetildiğinde; bozma öncesi verilen ve sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilen 04.02.2016 tarihli hükümde sanığın kasten yaralama suçundan 1 yıl 3 ay, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay olmak üzere toplam 4 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği gözetilmeden, bozma kararından sonra verilen 26.11.2024 tarihli hükümde 5 yıl hapis cezasına hükmolunmak suretiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son hükmü uyarınca kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi, hukuka aykırı bulunmuş, ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
III. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Körfez 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2024 tarihli ve 2023/488 Esas, 2024/850 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği düzeltilmesi mümkün görülmekle, hükmün ''III. Bölüm'' üçüncü paragrafından sonra gelmek üzere ''Bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak hükümleri gereği, sanığın cezasının 4 yıl 7 ay hapis cezası üzerinden infazına,'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.10.2025 tarihinde karar verildi.