Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/25548 E. 2025/468 K. – Hakkı Olmayan
Konu: Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Etme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/25548
- Karar No
- 2025/468
- Karar Tarihi
- Konu
- Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Etme
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Bozma Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2007 tarihli, 2005/324 Esas ve 2007/124 Karar sayılı mahkumiyet kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 02.02.2010 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararının hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden değerlendirilmek üzere bozulmasına karar verilmiştir. B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci 1. Bozma üzerine Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2010 tarihli, 2010/117 Esas ve 2010/338 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154/1-2., 62. maddesi uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığa 5 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı 25.11.2010 tarihinde kesinleşmiştir. 2. Kesinleşme tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresinin dolmuş olması nedeniyle dava dosyası re'sen ele alınarak, Şereflikoçhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.04.2024 tarihli kararı ile, her ne kadar sanık hakkında 5 yıllık denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işleyip işlemediğinin denetlenerek gereğinin ifası için mahkemece incelenmişse de sanığın 20.01.2019 tarihinde ölmüş olduğu alınan nüfus kayıt örneğinden anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Cumhuriyet savcısının temyiz istemi Sanık hakkında ölüm nedeniyle verilen düşme kararının duruşma açılmadan ve Cumhuriyet savcısının mütalaası alınmadan verildiği, sanığın ölmüş olmasının esasla ilgili karara etki edeceği anlaşılsa da öncelikle sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması süresi içinde suç işleyip işlemediği ve buna göre sanık hakkında geri bırakılan hükmün kaldırılıp kaldırılıp kaldırılmayacağının gerekçede belirtilmesi gerektiği tartışılmadan ölüm nedeniyle düşme kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Her ne kadar duruşma açılmadan ölüm nedeni ile düşme kararı verilmiş ise de sanığın ölmüş olduğu UYAP kayıtlarından anlaşıldığından bu durumda duruşma açılması dosyaya yenilik getirmeyeceğinden, gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen kamu davasının ölüm nedeniyle düşmesine dair hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan, Tebliğname'de bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, aynı gerekçelerle Cumhuriyet savcısının temyiz itirazının reddine karar verilerek, kararın onanmasına karar verilmiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Şereflikoçhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.04.2024 tarih ve 2024/323 Esas, 2024/337 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2025 tarihinde karar verildi.