Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/24041 E. 2025/2737 K. – Kişiyi Hürriyeti

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1086 E., 2024/1084 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık müdafi tarafından süresinde duruşma talebinde bulunulmuş ise de; takdiren duruşma talebinin reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2021 tarihinde sanığın; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararının, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi, 17.06.2022 tarihli kararıyla; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden mağdurun 15 yaşından küçük olması nedeniyle hukuken geçerli rızasından bahsedilemeyeceği ve mağdurun yasal temsilcilerinin fiile yönelik rıza beyanlarının eylemi suç olmaktan çıkarmayacağı gözetilmeden yasal olmayan gerekçeler ile beraatine karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.03.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi, 03.06.2024 tarihli kararıyla istinaf isteminin esastan reddine dair karar vermiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Tarafların her konuda rızasının olduğuna, sanığın mağduru hürriyetten yoksun kılma kastının olmadığına, sanık hakkında hiçbir suçlama ve şikayet olmadığına, sanığın kaçınılmaz hataya düştüğüne, sanık hakkındaki kararın kaldırılmasına yöneliktir. 2.Katılan vekilinin Temyiz İstemi Sanığa asgari hadden ceza verildiğine, takdiri indirim uygulandığına, sanığın üst sınırdan indirim uygulanmaksızın cezalandırılması gerektiğine, İzmir Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yöneliktir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde; Sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edildiği anlaşılmakla, Mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmadığından katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. 2. Sanık Müdafinin Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde; Dava konusu olay; mağdure ve sanığın Suriye uyruklu oldukları, mağdure ... ile sanık ...'nin 01.10.2017 günü gayrıresmi şekilde evlendikleri, mağdurun evlendiği sırada 13 yaşında olduğu, bu suretle mağdurun hukuken geçerli rızası bulunmadığından sanığın mağdura karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, mağdure ve sanığın alınan beyanlarına, adli muayene raporuna göre, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun işlediğinin kabulün isabetli olduğu anlaşılmakla, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun şikayete tabi olmaması ve mağdurun olay tarihindeki yaşı itibariyle hukuken geçerli rızasından bahsedilemeyeceğinden, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 03.06.2024 tarihli ve 2024/1086 Esas, 2024/1084 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.