Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/23536 E. 2025/588 K. – Hakkı Olmayan
Konu: Hakkı Olmayan Yere Tecavüz
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/23536
- Karar No
- 2025/588
- Karar Tarihi
- Konu
- Hakkı Olmayan Yere Tecavüz
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi
Andırın Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.06.2024 tarihli ve 2024/2 Esas, 2024/202 Karar sayılı kararının, müşteki vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Andırın Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan beraat kararı verildiği, müşteki ...'ın babası olan ... ... vasisi sıfatıyla şikayetçi olduğu ve beraat hükmünü temyiz ettiği, ilgili kararın Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 16.10.2023 tarihli ve 2021/8127 Esas, 2023/7533 Karar sayılı kararı ile "...öncelikle ...'ın suç tarihinde ... ... vasisi olup olmadığı araştırılıp atılı suçun şikayete bağlı olması nedeniyle ...'ın şikayet hakkının bulunup bulunmadığı değerlendirilip şikayet ve katılma hakkının bulunduğunun tespiti ve usulüne uygun bir şikayetin varlığı halinde..." nedeniyle bozulmasına karar verildiği, yapılan araştırmada Andırın Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.01.2024 tarihli cevabi yazısında müştekinin ... ... vasisi olduğuna ilişkin bir karar bulunamadığı belirtildiğinden usulüne uygun şikayetin varlığından bahsedilemeyeceği anlaşılmakla düşme kararı verildiği, verilen kararı müşteki vekilinin temyiz ettiği, müştekinin sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan açılan davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, müşteki vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2025 tarihinde karar verildi.