Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/20754 E. 2024/7791 K. – İftira

Konu: İftira

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2024/20754
Karar No
2024/7791
Karar Tarihi
Konu
İftira

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/275 E., 2024/530 K. SUÇ : İftira HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bozma sonrası yapılan inceleme üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 18.10.2021 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmıştır. 2. Nevşehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2022 tarihli kararı ile, sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmiştir. 3. İlgili kararın Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 11.05.2022 tarihli kararıyla, duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu, sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının kaldırılmasına, sanığın iftira suçundan 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 4. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.12.2023 tarihli ilamıyla sanık hakkında eksik araştırma ve inceleme ile verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararına atıf yapılarak mahkûmiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. 5. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin duruşmalı yaptığı inceleme sonunda, 20.03.2024 tarih 2024/275 Esas, 2024/530 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz istemi özetle; 1.Bozma kararında belirtilen eksik inceleme ve araştırma hususunda yeterli araştırma yapılmadığına, 2. Kararın bozulması gerektiğine, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay; sanığın, katılanların dava konusu parsellere zarar verdiklerine ilişkin şikayeti üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, ilgili parsellerde zarar ziyan olmadığına ilişkin tespit yapılması üzerine katılanlar hakkında takipsizlik kararı verildiği, sanığın bu şekilde iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1.İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir. 2. Dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; katılanlarla ilgili takipsizlik kararının, jandarma personeli tarafından düzenlenen olay yeri görgü tespit tutanağında yer alan şikayet konusu parsellerde zarar ziyan olmadığına ilişkin eksik araştırma ile yapılan tespite dayandırıldığı, sanığın bu tespite rağmen iddiasında ısrar etmesinin iddiasının haklılığı yönünde şüphe oluşturduğu ayrıca sanığın savunmalarında müştekilerle aralarında gerçeğe dayalı husumet bulunduğunu beyan etmesinin, müştekilerin cezalandırılmalarını isteyebileceği gibi şüpheye dayalı ön kabulle hareket edilmesinin doğru olmayacağı, sanığın müştekilere yönelik suç isnat ettiği yönünde her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı, sanığın şikeyet içeriğinin hak arama özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesinin gerektiği anlaşıldığından katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 20.03.2024 tarihli ve 2024/275 Esas, 2024/530 Karar sayılı kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nevşehir 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2024/20754, K. 2024/7791, T. 17.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2024-20754-e-2024-7791-k-bd697d5cff27