Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/962 E. 2024/87 K. – Banka Veya Kredi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3444 E., 2022/2890 K. SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması HÜKÜM : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında verilen kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.01.2017 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Bakırköy 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.05.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan beraat kararı verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 30.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulüyle, sanık hakkında kurulan hükmün kaldırılmasına ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanığın temyiz isteği 1. Mağdure ile aralarında gönül ilişkisi bulunduğuna, 2. Mağdurenin kredi kartını kendi isteği ile teslim ettiğine, 3. İddianın asılsız olduğuna, Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir. B. Sanık müdafinin temyiz isteği 1. Sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, 2. Söz konusu miktarın borç olarak mağdure tarafından verildiğine, 3. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Dava konusu olay; sanığın aralarında arkadaşlık ilişkisi bulunan mağdureden oğlunun hastalandığı ve acil paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek kredi kartını istediği, mağdurenin 200,00 TL çekmesi için kredi kartını sanığa teslim ettiği, ancak sanığın söz konusu kredi kartından belirlenen miktarın çok üzerinde 12.520,00 TL çekim yapmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığından bahisle beraatine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Cumhuriyet savcısının istinaf talebi kabul edilerek hükmün kaldırılmasına ve sanığın, mağdurenin rıza gösterdiği miktarın üzerinde harcama yapmak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilmiş ve mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 1. Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları, mağdure ile sosyal medya hesabı üzerinden tanışan sanığın kendisini farklı bir isimle tanıtması, savunmanın hayatın olağan akışına aykırı bulunması, kamera izleme tutanağı ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafinin sübuta ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 30.11.2022 tarihli kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 33. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2024 tarihinde karar verildi.