Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/4196 E. 2025/7462 K. – Kişiyi Hürriyetin

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2420 Esas, 2023/676 Karar SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Kulp Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/1., 62., 50/1-a, ve 52., maddeleri uyarınca 6.000,00-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.05.2023 tarihli ve 2022/2420 Esas, 2023/676 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmek suretiyle İlk Derece Mahkemesince verilen karar düzeltilerek hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sabit olduğundan cezalandırılmasının gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; sanık ile mağdur ...'ın dini nikahlı birlikteliğinin olduğu, aralarında çıkan tartışma nedeniyle sanığın mağdurun evden çıkmasını engellemek amacıyla mağduru eve kilitlediği, mağdurun rahatsızlandığını belirterek götürüldüğü hastanede durumu doktora anlatması neticesinde olayın kolluk kuvvetlerine intikal ettiği, mağdurun sanıktan şikayetçi olduğu şeklinde gerçekleştiği iddia edilen olaya ilişkin olarak; Sanığın kollukta alınan ikrar içeren savunması, mağdurun kollukta alınan beyanı, tanık beyanları ve tüm dava dosyası içeriğinden sanığın dini nikahlı eşi olan mağduru eve kilitlemek suretiyle bir yere gitme özgürlüğünden alıkoyduğunun kabul edildiği somut olayda; sanığın eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu sübuta ermesine rağmen sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.05.2023 tarihli ve 2022/2420 Esas, 2023/676 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.10.2025 tarihinde karar verildi.