Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/3883 E. 2023/10568 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2023/3883
Karar No
2023/10568
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/125 E., 2023/281 K. SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 16.05.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştı 2. Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2015 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat, sanık ... hakkında hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2015 tarihli kararının sanık ... müdafii, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 01.02.2021 tarihli kararı ile "... Sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğinden, sanık ... hakkında eksik ceza tayini nedeniyle ..." bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma ilamı üzerine yapılan yargılamada Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2023 tarihli kararı ile sanıklar Ferkan ve Kübra hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı 5 yıl hapis cezası ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, iddiaların soyut ve asılsız olduğuna, soyut şüphe ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiğine, sanığın üzerine atılı suçu işlemesinde herhangi bir bağ bulunmadığına yöneliktir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, kamera kayıtlarına göre de suçun işlendiğine dair delil bulunmadığına yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanıkların birlikte hareket ederek katılanı bir kafenin tuvalet kısmında alıkoyduklarına ve burada katılanın saçlarını kestikleri iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1. Katılanın aşamalarda alınan istikrarlı ifadeleri, sanıkların dolaylı inkara dayanan savunmaları, dava dosyası içinde yer alan kamera kayıt görüntülerinin bulunduğu tutanak ve tüm dava dosyası kapsamından, mahkemenin suçun sübut bulduğuna dair kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup, sanık ... müdafiinin iddiaların soyut ve asılsız olduğuna, soyut şüphe ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiğine, sanığın üzerine atılı suçu işlemesinde herhangi bir bağ bulunmadığına yönelik temyiz itirazları ile sanık ... müdafinin mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, kamera kayıtlarına göre de suçun işlendiğine dair delil bulunmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2. Sanıkların suçu birlikte işledikleri kabul edildiğinden sanık ...'ın katılanın saçını kesmediğinden hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması gerektiğine ilişkin tebliğnamede yer alan görüşe iştirak edilmemiştir. 3. Mahkemenin gerekçeli kararında katılan vekilinin beyanları kısmında katılan vekilinin söz konusu duruşmalarda belirtmediği beyanların yazılmış olmasının mahkeme tarafından sehven yapılan hata olarak kabul edilmiştir. 4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... ve sanık ... müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2023 tarihli kararında sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2023/3883, K. 2023/10568, T. 25.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2023-3883-e-2023-10568-k-784c43b97e39