Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/3532 E. 2024/240 K. – Hakkı Olmayan

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1516 E., 2022/2662 K. SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Şabanözü Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Şabanözü Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2021 tarihli kararı ile, sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraatine karar verilmiştir. 3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hapisten çevrili 3.000,00 TL adli para cezası ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği, Cem Göktaş'ın katılan sıfatı alamayacağına, suçun manevi unsurunun bulunmadığına suç vasfına, zarar giderme talebinin dikkate alınmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Dava konusu olay, sanığın dava konusu Çerçi köyü 107 da 50 parsel numaralı taşınmaza 1621,61 m²'lik toprak harfiyatı dökerek tecavüz tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir. 2. Mahkemece yapılan gözlemde ve ziraat bilirkişisi raporuna göre, sanığın işletmekte olduğu taş ocağının bulunduğu taşınmaz ile ...'a ait 107 ada 50 parsel sayılı taşınmaz arasında kot farkı bulunduğu, bu nedenle sanık tarafından kendi parseline dökülen toprağın eğim nedeniyle sınırda bulunan 107 ada 50 parsel sayılı taşınmaza kaydığı, sanığın sahiplenme kastıyla hareket etmediği kabulü ile beraatine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sanığın suç tarihinde Güloğlu Hazır Beton İnşaat Madencilik Sanayi Ticaret Limited Şirketinin ortağı ve şirket müdürü olduğu, soruşturma aşamasında kadastro teknisyenlerince düzenlenen raporda, katılanlara ait taşınmazın 1621,61 m2 kadar büyük bir alana toprak harfiyatı döküldüğünün belirlenmiş olması, toprak harfiyatı dökülen alanın büyüklüğü nazara alındığında sanığa yüklenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun tüm unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeksizin sanığın beraatine karar verilmesi isabetsiz bulunmuş ve neticeten sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanık hakkında kurulan hükümde, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın katılanlara ait 107 ada 50 parsel numaralı taşınmaza toprak harfiyatı dökülerek tecavüz ettiği ve yapılan keşif esnasında 03.05.2021 tarihli raporda belirtildiği üzere dava konusu taşınmazın 736,04 m²'lik kısmına sanığın tecavüzünün devam ettiği anlaşıldığından unsurları oluşan hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şabanözü Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2024 tarihinde karar verildi.