Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/3300 E. 2023/8735 K. – Kişiyi Hürriyetin

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1119 E., 2023/1370 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi Bozma üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu temyiz isteminin süresinde olduğu, 2 temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında Kelkit Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması için dava açılmıştır. 2. Sanık hakkında Kelkit Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2016 tarihli kararıyla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 10 yıl hapis cezası ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir. 3. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 06.06.2018 tarihli kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı, sanık, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri uyarınca "5" yıl ve "10" yıl ibarelerinin hükümden çıkartılarak yerlerine "1" yıl ve "1 yıl 6 ay" yazılması suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 4. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 06.06.2018 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 03.03.2023 tarihli kararıyla hükmün duruşma açılmaksızın yeni bir hüküm tayin edilmesinin hukuka aykırı olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Bozma üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 14.06.2023 tarihli kararıyla sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kazanılmış hak nedeniyle cezanın 2 yıl hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, lehe indirimlerin uygulanması gerektiğine yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, yaşı küçük katılanın rızasıyla bindiği sanığın aracından inmek istemesine rağmen sanığın aracı durdurmayarak katılanı hürriyetinden yoksun bıraktığı iddiasına ilişkindir. 2. Dosya içerisinde yer alan 18.07.2016 tarihli olay ve teslim tutanağı içeriğine göre, yaşı küçük katılanın Öbektaş Beldesi kenarında bulunan bir dağ yolu üzerinde kolluk kuvvetlerince bulunduğunun belirtildiği tespit edilmiştir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Yaşı küçük katılanın ikamet ettiği yere gitmek amacıyla sanığa ait araca bindiği, sanık ile katılan ve yanlarında bulunan Fatih isimli şahsın bir süre beraber vakit geçirdikten sonra, eve doğru seyir halinde bulundukları sırada katılanın araçtan inmek istemesine rağmen indirmeyerek üzerine atılı suç işlediği kabul edilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk derece mahkemesinin kararında alt sınırdan fazla uzaklaşılarak ceza verilmesi dışında usule veya esasa ilişkin bir hukuka aykırılığın bulunmadığı belirtilerek 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri uyarınca istinaf istemlerinin düzeltilerek reddine karar verildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay tarafından bozularak dosyanın istinaf mahkemesine geri gönderildiği, bozma üzerine yapılan yargılamada sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 1. Suç tarihinde katılanın köyüne gitmek amacıyla sanığa ait arabaya bindiği, katılanın köyünde inmek istediğinde sanığın durmayarak arabayı sürmeye devam ettiği, bu sırada sanığın katılanın saçını okşayıp vücuduna dokunmaya çalıştığı, katılanın aracın kapısını açarak arabadan atladığı, kaçmaya başladığı bu sırada başına gelenleri telefonla dosya kapsamında tanık olarak dinlenen şahıslara ilettiği ve katılanın köy yolunda kolluk kuvvetleri tarafından bulunduğu belirlenmiş olup sanık müdafinin mahkumiyete yeterli delil olmadığına, lehe indirimlerin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2. Sanık hakkında kurulan hükümde, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, 2 yıl hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi hukuka aykırı görülmüş ise de; bu husus 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 14.06.2023 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereği hüküm fıkrasından kazanılmış hak uygulamasının yapıldığı (6) numaralı paragrafta "2 yıl" ibaresinin çıkarılarak yerine "1 yıl 6 ay" ibaresinin eklenmesi suretiyle; Tebliğnameye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kelkit Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2023 tarihinde karar verildi.