Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/2117 E. 2023/7025 K. – Kişiyi Hürriyetin

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/976 E., 2023/710 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kartal Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.01.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. İstanbul Aanadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 02.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında ''mağdura karşı hürriyetinden yoksun kılma eylemini cebren gerçekleştirdiği, bu kapsamda temel cezasının TCK'nın 109/2. maddesine göre tayin edilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde TCK.nın 109/1. maddesine göre hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma sonrası İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, sanığın atılı suçu işlemediğine ve suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanığın soygun amacıyla girdiği fabrikanın güvenlik görevlisi olan mağdurun başına levye ile vurarak el ve ayağını bağlayıp etkisiz hale getirmek suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE 1. İstanbul Anadolu 7.Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/499 Esas, 2014/50 Karar sayılı dosyası, mağdurun beyanları ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğinin sabit olduğu anlaşılmakla kararda hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, atılı suçu işlemediğine ve suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz itirazları reddedilmiştir. 3. Sanık hakkında 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 2 yıl hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, sonuç cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi ve uygulama maddesinin gösterilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de bu hususun 5271 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 1. Aliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2023 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümde kazanılmış hak ile ilgili kısmın başına "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca...'' ibaresinin yazılması suretiyle ve yine aynı fıkrada yer alan "...2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına..." ibaresi çıkartılarak yerine ''...2 yıl hapis cezası üzerinden infazına...'' ibaresinin yazılması suretiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.10.2023 tarihinde karar verildi.