Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/9901 E. 2024/707 K. – Sahte Parayı

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/198 E., 2016/590 K. SUÇ : Sahte parayı bilerek kabul etme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında Acıpayam Cumhuriyet Başsavcılığının 03.02.2016 tarihli iddianamesiyle, sahte parayı bilerek kabul etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Acıpayam Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2016 tarihli kararıyla, sanık hakkında sahte parayı bilerek kabul etme suçundan 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; kararın usûl ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanık ...'ın, sanık ...'nin işyerinden sahte olarak üretilmiş 100,00 TL değerindeki para ile alışveriş yaptığı iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1. Dosya kapsamında yer alan 25.11.2015 tarihli ihbar tutanağı, olay tutanağı, yakalama ve arama tutanağı, görüntü izleme tutanağı, 29.11.2015 tarihli Türkiye Cumhuriyeti ... Raporu ile tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir, tartışma ve davaya bakma görevinin, anılan maddedeki hapis cezasının üst sınırına göre 5235 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Kabule göre de; sanığın satın aldığı eşyanın parasını bankadan aldığı emekli maaşının içinde yer alan 100,00 TL'lerden biriyle ödediğini beyan ettiği, tanık A.G.'nin de sanığın bu beyanını doğruladığı anlaşılmakla, sanığın suç kastı ile hareket edip etmediği tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. 3. 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin ikinci fıkrasında hapis cezasının yanı sıra adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Acıpayam 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı saklı tutulmak üzere 1412 sayılı Kanun’un 321 inci ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2024 tarihinde karar verildi.