Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/7191 E. 2023/7859 K. – Hakkı Olmayan

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/621 E., 2016/609 K. SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Edremit Cumhuriyet Başsavcılığının 21.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanığın, katılan ve müştekilerin ikamet ettiği .... Apartmanın giriş katında bulunan apartmanın ortak kullanım alanına cafe işletmek için masa ve sandalye koymak suretiyle tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1. Sanığın inceleme dışı Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesinde aynı suçtan yargılandığı, suç tarihinin 05.07.2012 olduğu, 12.09.2013 mahkûmiyetine karar verildiği ve dosyanın Yargıtay'da olduğu anlaşılmış olup sanığın bu suçtan yargılanmasına rağmen eylemine devam ettiği yeni bir iddianame düzenlenmiş olduğu ve ayrı bir suç oluştuğu anlaşılmıştır. 2. Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda; sanığın, kahvehanenin kuzey kısmına sandalye ve masa koymak sureti ile işgal ettiği, bu kısmının apartmanın ortak kullanım alanı olduğu, bu durumun krokide ve fotoğraflar ile tespit edilmesi ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın suçu işlediğinin sabit olduğu yönünde kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2016 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.