Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/464 E. 2023/6704 K. – Parada Sahtecilik

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/433 E., 2016/14 K. SUÇ : Parada sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 02.12.2015 tarihli iddianamesiyle parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli kararıyla, sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, 2 yıl 1 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanığın, katılanın işlettiği kuruyemiş dükkanından sahte olarak üretilmiş 200,00 Euro değerindeki para ile alışveriş yaptıktan sonra yakalandığı iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1. Dosya kapsamında yer alan, 19.11.2015 tarihli ihbar tutanağı, 20.11.2015 tarihli yakalama tutanağı ile teşhis tutanağı, 24.10.2015 tarihli CD izleme tutanağı, Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasından alınan 03.11.2015 tarihli rapor ile sanığın ikrara dönük savunması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmıştır. Ancak; 2. Sanığın, 19.11.2015 tarihinde işlediği iddia olunan suç hakkında 12.10.2015 tarihli iddianame ile parada sahtecilik suçundan açılarak İstanbul Anadolu 20. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2023/49 Esasında kayıtlı olan dosyanın daha önce Dairemizin 2019/11599 Esas, 2019/12685 Karar sayılı kararıyla bozulduğu, böylece sanık hakkında yapılan başka bir yargılamanın daha mevcut olduğu anlaşılmıştır. 3. Parada sahtecilik suçunun kesintisiz suçlardan olması ve iddianamenin düzenlenmesi ile hukuki kesintinin oluşması karşısında, sanığın mükerrer cezalandırılmasının önlenmesi bakımından sanık hakkında İstanbul Anadolu 20. Ağır Ceza Mahkemesinde görülen dava ile incelemeye konu davanın birleştirilerek ayrıca parada sahtecilik suçundan sanık hakkında açılmış başkaca soruşturma veya dava dosyası olup olmadığı da araştırılarak söz konusu dosyalar da getirtilip incelenerek davaların birleştirilmesi, mümkün olmadığında dosya içerisine alınıp bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya konulmasından sonra hukuki veya fiili kesinti bulunup bulunmadığı tespit edilmek suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini ile suçun sübutu halinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 3 üncü ve 61 inci maddeleri uyarınca, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araç, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saiki hususları nazara alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2023 tarihinde karar verildi.