Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/4499 E. 2023/5943 K. – Hakkı Olmayan
Konu: Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Etme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/4499
- Karar No
- 2023/5943
- Karar Tarihi
- Konu
- Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Etme
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/297 E., 2016/358 K. SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2015 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği, tanık ifadeleri ve yapılan keşifte sanığın katılanın tarlasını sürdüğü tespit edildiğine, kararın bozulmasına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Dava konusu olay, sanığın katılanın kiracı sıfatıyla tasarruftta bulunduğu tarlasını sürmek sureti ile tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir. 2.Sanık suçlamayı kabul etmemiştir. 3.Soruşturma aşamasında keşif yapılmış ve bilirkişi raporları alınmıştır. 4.Tanıklar ...., ...., ...., .... ve ... beyanlarının alındığı görülmüştür. IV. GEREKÇE Sanık hakkında kurulan hüküm, İddianame anlatımı, keşif, 10.03.2015 tarihli bilirkişi raporu, sanık savunması, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, olay tarihi öncesinde sanık ile katılan arasında tarla husumeti nedeni ile adliyeye yansıyan olaylar olduğu, tanıklar .... ve ....'nun sanığın tarlayı sürdüğünü gördüklerini beyan ettikleri, 10.03.2015 tarihli bilirkişi raporunda katılının tasarrufunda tarlanın 978 metre karelik alanına tecavüz edildiğinin belirtilmesi karşısında; sanığın üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154 üncü maddesi birinci fıkrası gereğince mahkumiyeti yerine sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak somut bir delilin bulunmaması, taraflar arasındaki husumet nedeniyle şikayet edilme ihtimali dikkate alınarak şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli karara yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2023 tarihinde karar verildi.