Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/2270 E. 2023/10055 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/32 E, 2015/1058 K. SUÇ : Zincirleme şekilde sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma Sanık ...'in temyiz isteği yönünden, sanık hakkında zincirleme şekilde sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan sanığın yokluğunda kurulan hükmün 07.03.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın bu karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 15.03.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı tespit edilmiştir. Sanık ... hakkında zincirleme şekilde sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanıklar hakkında Ordu Cumhuriyet Başsavcılığının 25.12.2013 tarihli iddianamesi ile; zincirleme şekilde sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır. 2. Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.12.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında zincirleme şekilde sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan 5 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ...'ın temyiz isteği; 1. Eylemin teşebbüs aşamasında kalmasına rağmen fazla ceza ceza verildiğine, 2. Tekerrür hükümlerinin uygulanmasının yersiz olduğuna ve lehine olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir. B. Sanık ...'in temyiz isteği; Herhangi bir nedene dayanmamaktadır. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay; sanık ...'ın üzerinde isim ve numara bulunmayan kredi kartı ile müştekinin çalıştığı elektronik eşya satış mağazasından 20.11.2013 tarihinde cep telefonu almak istediği, ilk alışverişin bankanın onay vermemesi ile gerçekleşmediği, bu kez 22.11.2013 tarihinde sanıkların beraber gerçekleştirdiği 4.197,99 TL'lik ikinci alışverişin ise bankanın onay vermesi üzerine tamamlandığı bu şekilde sanıkların sahte kredi kartı ile harcama yapmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Sanıklar tarafından gerçekleştirilen 22.11.2013 tarihli alışverişe ilişkin fatura, sanık ... tarafından imzalanmış alışveriş slipi, ...'e ait sürücü belgesi fotokopisi, sanıkların alışveriş anına ilişkin iş yeri kamera görüntüleri dosyada mevcuttur. Bankanın onay vermemesi nedeni ile gerçekleşmeyen 20.11.2013 tarihli alışverişin hangi kartla yapıldığına ilişkin dosyada herhangi bir bilgi veya belge bulunmamaktadır. 3. Yapı Kredi Bankasının 17.12.2013 tarihli yazısında 22.11.2013 tarihinde gerçekleştirilen 4.197,99 TL tutarlı alışverişin Mitsubishi UFJ Co Ltd. Bankasına ait 45** **** **** **00 numaralı kredi kartından yapıldığı bildirilmiştir. 4. Sanıklar soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısı huzurunda verdikleri ifadelerinde ve kovuşturma aşamasındaki savunmalarında atılı suçu işlediklerini ikrar etmişlerdir. IV. GEREKÇE Sanıklar hakkında Mitsubishi UFJ Co Ltd. Bankasına ait sahte kredi kartını bulundurmaları nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen sahte kredi kartı kabul etme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür. A. Sanık ...'in temyiz isteği yönünden; Sanık ... hakkında zincirleme şekilde sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan sanığın yokluğunda kurulan hükmün 07.03.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın bu karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 15.03.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşıldığından sanık ...'in temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. B. Sanık ...'ın temyiz sebepleri yönünden; Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ...'ın üzerinde isim ve numara bulunmayan kredi kartı ile müştekinin çalıştığı elektronik eşya satış mağazasından harcama yapmaya çalıştığı, ilk alışverişin bankanın onay vermemesi ile gerçekleşmediği, sanıkların Mitsubishi UFJ Co Ltd Bankasına ait 4566 .....1000 nolu sahte kredi kartı ile beraber gerçekleştirdiği 4.197,99 TL'lik ikinci alışverişin ise bankanın onay vermesi üzerine tamamlandığı bu şekilde harcama yaptıkları ve atılı suçlamayı kabul ettikleri somut olayda; 1. Başkasına ait banka hesabıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretilmesi, satılması, devredilmesi, satın alınması veya kabul edilmesi 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin ikinci fıkrasında; sahte banka veya kredi kartını kullanarak kendisine veya bir başkasına yarar sağlanması ise anılan maddenin üçüncü fıkrasında birbirinden bağımsız ve ayrı ayrı suçları oluşturduğu, başkasına ait kimlik bilgileriyle sahte bir banka veya kredi kartı üretilmesi ve bu kartı kullanmak suretiyle yarar sağlanması halinde suçtan zarar görenin ilgili banka olduğu, kartları gerçeğe aykırı olarak üretilen banka sayısınca 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin ikinci fıkrası ile aynı bankanın birden fazla kartın değişik zamanlarda sahte olarak üretilmesi veya oluşturulması durumunda aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin, sahte olarak oluşturulan kartların para çekme veya alışveriş harcamalarında kullanılması halinde ise, banka sayısınca 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile aynı bankaya ait birden fazla kart ile veya bir kart ile değişik zamanlarda para çekilmesi veya harcama yapılması halinde ise aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiği cihetle; Dosya ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan incelemede; mağdur banka olan Mitsubishi UFJ Co Ltd Bankasına yönelik sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçlarını işledikleri iddiası ile ilgili sanıklar hakkında 20.11.2013 suç tarihli eyleme ilişkin 17.04.2014 tarihli iddianame ile Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesine dava açıldığı ve dosyanın Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/41 Esas sayılı davası ile birleştirildiği, ayrıca sanıklar 24.11.2013 tarihli eyleme ilişkin 07.04.2014 tarihli iddianame ile Sivas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/101 Esas sayılı davanın açıldığı, bu dosyada sanıkların Mitsubishi UFJ Co Ltd bankasına yönelik sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlamaya teşebbüs suçundan ayrı ayrı 1 yıl 8 ay hapis ve 40,00 TL adli para cezası cezalandırılmalarına karar verildiği, kararın Yargıtay denetiminden geçerek 12.10.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla; mükerrer cezalandırmanın önlenmesi bakımından sanıklar hakkındaki söz konusu dava dosyaları ve varsa başkaca dava dosyaları araştırılarak derdest olması halinde mümkün olduğunda davanın incelemeye konu dava dosyasıyla birleştirilmesi, suç ve iddianame tarihleri nazara alınarak aynı mağdur bankaya karşı olan eylemleri arasında hukuki ve fiili kesinti bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra ayrı suç mu oluşturduğu yoksa zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmeyeceğinin tespiti, hukuki ve fiili kesinti olmadığının tespiti halinde üretilen kredi kartı sayısı ve sanığın kastı ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca tayin edilecek temel hapis ve adli para cezasının üst sınırdan ya da üst sınıra yakın bir oranda belirlendikten sonra 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca en yüksek oranda arttırım yapılması suretiyle cezaların belirlenmesi, birleştirmenin mümkün olmadığı taktirde dosyaların getirtilerek incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örnekleri dosyaya konularak ve kesinleşen dava dosyası olması, hukuki ve fiili kesintinin olmaması halinde yukarıda belirtilen şekilde 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 43 üncü maddesi uyarınca belirlenecek sonuç ceza ile kesinleşen hüküm veya hükümlerdeki sonuç ceza arasındaki fark kadar ek cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, 2. Sanık ... yönünden adli sicil kaydında yer alan hangi ilamın tekerrüre esas alındığının hüküm fıkrasında gösterilmemesi; Kabule göre de; Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenen temel hapis ve adli para cezasından, aynı kanunun 43 üncü maddesi uyarınca hapis cezasında arttırım yapılırken adli para cezasında arttırım yapılmayarak eksik cezaya hükmedilmesi hususları hukuka aykırı olduğundan sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmüştür. IV. KARAR A. Sanık ... hakkında sahte kredi kartının kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz istemi yönünden; Sanık ...'in 07.03.2016 tarihinde kendisine tebliğ edilen hükmü 15.03.2016 havale tarihli dilekçe ile yasal süresinden sonra temyiz ettiğinden sanık ...'in temyiz talebinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oybirliğiyle REDDİNE, B. Sanık ... hakkında sahte kredi kartının kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz istemi yönünden; Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 31.12.2015 tarihli kararına yönelik sanık ...'ın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi ve 326 nci maddesinin son fıkrası gereği, sanığın sonuç ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının,Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2023 tarihinde karar verildi.