Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/18656 E. 2024/5749 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2021/18656
Karar No
2024/5749
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/230 E., 2021/785 K. SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanıklar hakkında verilen kararların; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.01.2019 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.11.2019 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararları verilmiştir. 3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 26.05.2021 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekilleri ve sanıklar müdafileri tarafından yapılan istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek, duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde, hükümlerin kaldırılmasına ve sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmalarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanıklar hakkında şartları oluştuğu halde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edildiğine, ilişkindir. 2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği, lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir. 3. Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği, yanlış hukuki değerlendirilmede bulunulduğuna, eksik ceza tayin edildiğine, lehe hükümlerin uygulanamayacağına, ilişkindir. 4. Sanık ... müdafinin temyiz isteği, eksik inceleme ile karar verildiğine, atılı suçun oluşmadığına, suçun sübut bulmadığına, ilişkindir. 5. Sanık ... müdafinin temyiz isteği, beyanların çelişkili olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, mağdurenin yaşı hususunda hataya düşüldüğüne, mağdurenin rızası ile kaldığına ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir. 6. Sanık ... müdafinin temyiz isteği, şüphe bulunduğuna, eylemin yeterli delille ispatlanmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, hata hükümlerinin uygulanma koşullarının gerçekleştiğine ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; Dava konusu olay; olay tarihi itibarıyla on beş yaşından küçük olan mağdurenin evden kaçarak sanık ...'le buluştukları, sanığa ait araçla bir süre dolaştıktan sonra, kalacak yeri bulunmayan mağdurenin geceyi geçirmesi için sanık ...'in oto yıkama üzerine iş yeri bulunan arkadaşı sanık ...'i aradığı, sanık ...'le buluşarak iş yerine gittikleri, sanıkların mağdure ile cinsel ilişkide bulundukları, sanık ...'in olay yerinden ayrıldığı, bir süre sonra işi çıkması nedeniyle gitmek zorunda kalan sanık ...'in olay yerine arkadaşı sanık ...'yı davet ettiği, sanık ... ile mağdureyi tanıştırdıktan sonra onun da iş yerinden ayrıldığı, sanık ... ile mağdurenin cinsel ilişkide bulundukları, gece saatlerinde sanık ...'nın da iş yerinden ayrıldığı, sanığın sabah gelerek mağdureyi otobüse bindirdiği, mağdureyi yalnız başına sokakta gören vatandaşların bildirmesi üzerine olayın polise intikal ettiği iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda, sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri kabul edilerek, mahkumiyetlerine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılanlar vekilleri ve sanıklar müdafilerinin yapmış oldukları istinaf talepleri kabul edilerek hükümlerin kaldırılmasına, duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde, sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararları verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Bölge Adliye Mahkemesinin sanıkların atılı suçu işlediklerine dair kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekilleri ve sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Ancak; tüm dosya kapsamına göre, olay tarihi itibarıyla on beş yaşından küçük olup, fiile rızası hukuken geçerli sayılmayan mağdurenin evden kaçarak öncelikle sanık ...'le buluştukları, sanığa ait araçla bir süre gezdikten sonra, gidecek yeri olmayan mağdurenin kalması için sanık ...'in oto yıkama üzerine iş yeri bulunan arkadaşı sanık ...'i arayarak davet ettiği, sanık ... ile buluştukları, mağdurenin burada kalması hususunda anlaştıkları, söz konusu iş yerinin anahtarı, sanık ...'in kardeşi S.'da olduğundan hep birlikte Bornova ilçesine giderek, anahtarı aldıkları, birlikte iş yerine geldikleri, sanık ... ile mağdurenin yazıhane kısmına geçtikleri, sanık ...'in bir bahane ile sanık ...'i uzaklaştırdığı, sanık ... ile mağdurenin cinsel ilişkide bulundukları, bir süre sonra sanık ...'in olay yerine döndüğü, ardından sanık ...'in işi çıktığını belirterek sanık ... ile mağdureyi yalnız bırakarak olay yerinden ayrıldığı, sanık ... ve mağdurenin birlikte kaldıkları sürede cinsel ilişkiye girdikleri, son olarak sanık ...'in de iş yerinden ayrılmak zorunda kalması üzerine, arkadaşı olan sanık ...'yı arayarak iş yerine gelmesini istediği, sanık ...'in, sanık ... ve mağdureyi tanıştırdıktan sonra iş yerinden ayrıldığı, gecenin ilerleyen saatlerine kadar sanık ... ile mağdurenin burada kaldıkları, cinsel ilişkiye girdikleri anlaşılmıştır. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı Kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdure Melisa'nın kendi ... iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı niteliği itibarıyla üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından ve gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği ... hukuken geçerli sayılmadığından, mağdurenin sanık ... ile buluştuğu andan itibaren kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluştuğu, temadi eden ... sırasında, sanık ...'in, sanık ...'e ait araçla mağdure de yanlarında olduğu halde, Bornova İlçesi'ne giderek olayın geçtiği iş yerine ait anahtarı aldıkları, sanıkların mağdureyi birlikte iş yerine götürdükleri, sanık ...'in mağdure ile ilişkiye girdikten sonra mağdureyi sanık ... ile yalnız bırakarak ayrıldığı, devam eden süreçte mağdure ile cinsel ilişkide bulunan sanık ...'in de arkadaşı olan sanık ...'yı arayarak iş yerine davet ettiği, sanık ...'nın gelmesinden sonra onu mağdure ile tanıştırdığı, ardından sanık ...'in de iş yerinden ayrıldığı, yalnız kalan sanık ... ile mağdurenin yine cinsel ilişkiye girdikleri, temadi eden kişiyi hürriyetinden yoksun kılma fiili sırasında, sanıkların ... birliği içerisinde hareket ederek, mağdureyi alıkoydukları, bir sanığın eylemi olmadan diğer sanığın eylemi gerçekleştiremeyeceği gözetildiğinde, sanıklar hakkında şartları oluştuğu halde 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 26.05.2021 tarihli ve 2020/230 Esas, 2021/785 Karar sayılı kararının, Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekilleri ve sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2021/18656, K. 2024/5749, T. 03.07.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2021-18656-e-2024-5749-k-157e4b4379da