Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/13510 E. 2023/7154 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/5 E., 2016/326 K. SUÇ : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma ve red Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan dışında temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Çay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Çay Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A.Suçtan zarar gören hazine vekilinin temyiz isteği; duruşmadan haberdar edilme ve davaya katılma hakkı olan hazinenin davaya dahil edilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. B.Sanığın temyiz isteği; köy şartları ve köy yaşantısı gözardı edilerek hatalı karar verildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Dava konusu olay; sanığın, ... köyünde bulunan ve fen bilirkişisi raporuna göre paftasında yol olarak geçen iki farklı taşınmaza moloz dökmek suretiyle atılı suçu işlediğine ilişkindir. 2.Atılı suçun seri yargılama usulüne tabi olduğu görülmüştür. IV. GEREKÇE A) Suçtan zarar gören Hazine vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde; Davadan usulüne uygun yargılama sürecinde haberdar edilmeyen suçtan zarar gören Maliye Hazinesine gerekçeli kararın 30.11.2020 tarihinde tebliği üzerine, vekilin, hükmü 24.12.2020 tarihinde temyiz ettiği cihetiyle kanunda öngörülen bir haftalık sürenin geçirildiği görülmüştür. B) Sanığın temyiz istemlerinin incelenmesinde; Köy yaşamı ve hayatın olağan akışına göre sanığın suça konu yerlere moloz döküp kaldırmaktan ibaret eyleminde, sanığın, suç işleme ve işgal kastının bulunmadığı, dolayısıyla atılı suçun manevi unsurunun oluşmadığı anlaşılmakla sanık hakkında 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR A) Suçtan zarar gören Hazine vekilinin temyiz istemi yönünden; kanunda öngörülen bir haftalık sürenin geçirildiği anlaşılmakla, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle temyiz isteminin REDDİNE, B) Sanığın temyiz istemi yönünden; Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Çay Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2023 tarihinde karar verildi.