Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/12129 E. 2023/6605 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/252 E., 2016/226 K. SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz etme HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Horasan Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Horasan Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; somut bir sebebe dayanmamaktadır. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanıkların, katılana ait ... Mahallesi ... Mezraası ... mevkiinde 101 ada 49 parsel no'lu arazisinde hayvan otlatmak suretiyle tecavüz ettikleri iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE A. Sanıklar ..., ..., ... hakkında kurulan hükümler yönünden; 1. Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen fen bilirkişisi raporuna göre, dava konusu taşınmazın katılanlara ait olduğu ve suça konu yerin 101 ada 49 parselde olduğu tespit edilmiştir. 2. Keşifte tutulan tutanak içeriği ve yargılama sırasında dinlenen tanık beyanlarından ve dosya kapsamından sanıkların atılı suçu işlediklerine dair herhangi bir delilin olmadığı anlaşılmakla beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir. 3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden; Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 01.02.2018 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır. V. KARAR A. Sanıklar ..., ..., ... hakkında kurulan hükümler yönünden; Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Horasan Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden; Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Horasan Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2023 tarihinde karar verildi.