Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/11556 E. 2023/7764 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/11556
- Karar No
- 2023/7764
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/625 E., 2017/1355 K. SUÇ : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Sanık hakkında Çay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.07.2016 tarihli iddianamesi ile köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Çay Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 04.07.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan mahkumiyetine ilişkin kararın kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Hazine vekilinin temyiz isteği; sanığın kendi taşınmazına komşu olan alanın vasfını ve kime ait olduğunu bilemeyecek durumda olmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olup sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR A) İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Sanığın, Afyonkarahisar İli Çay İlçesi ... Köyünde bulunan tescil ve tespit dışı kadastro harici bırakılan alanın 687,00 metrekarelik kısmına buğday ekmek suretiyle atılı suçu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır. 2. İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda sanığın sübut bulan köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir. B) Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Alınan bilirkişi raporlarına göre sanığın tecavüz ettiği belirtilen yerin kadastro çalışmaları sırasında köy merası olarak sınırlandırılmadığı, ilgili alanın kadastro harici bırakılan yerlerden olduğu, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE Çay Kaymakamlığı'nın 21.06.2016 tarihli men kararı ve aşamalarda alınan bilirkişi raporlarına göre suça konu alanın tescil dışı ve kadastro harici bırakılan yerlerden olup köyün ortak kullanımında olduğuna ilişkin bir tespit veya tanık beyanı olmadığı gözetildiğinde sanığın eyleminin atılı suçu oluşturmayacağı gerekçesiyle kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 04.07.2017 tarihli kararında katılan Hazine vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çay Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2023 tarihinde karar verildi.