Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/5702 E. 2023/1669 K. – Kişiyi Hürriyetin

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/603 E., 2016/18 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile hükmün onanması Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.04.2012 tarihli iddianamesiyle sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mağdur ...'ye yönelik eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (b) bendi- son ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2012/234 Esas 2013/544 sayılı kararı ile sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik eylemleri nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi-son, 29 Esas No : 2020/5702 uncu maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 3. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar sonucu açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanarak Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli ve 2015/603 Esas, 2016/18 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi-son, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; olayın meydana geliş şekline göre söz konusu olayda 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının uygulanma koşulları oluşmadığı halde, bu maddenin uygulanması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini ve ayrıca tahrikten indirim yapılırken olaya ve oluşa uygun olmayacak şekilde makul oranın üzerinde indirim yapılmasına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, kız arkadaşı F.A.'yı görmek amacıyla Antalya'ya gelen mağdurun başkasıyla evli olduğu halde F.A. ile gayri resmi birliktelik sürdürmesi nedeniyle F.A.'nın annesi temyiz dışı sanık M.E. ile tartışması akabinde, olaydan haberdar olan F.A.'nın üvey babası temyiz dışı sanık Ş.E.'nin, kardeşi olan sanığa haber vermesi üzerine sanığın o sırada yanında bulunan temyiz dışı sanık İ.Ö. ile birlikte olay yerine gittikleri, sanıkların olay yerinde bulunan mağdura yönelik birlikte basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralama eyleminde bulundukları, olay sırasında köy kahvesine kaçan mağduru orada tekrar darp ederek zorla arabaya bindirip otobüs terminaline bırakmak suretiyle hürriyetinden yoksun kıldıkları ve mağdurun telefon hattını yağmaladıkları iddiasına ilişkindir. 2. Mağdura ait 25.08.2011 tarihli adli raporda; mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı tespit edilmiştir. 3. Mağdur mahkemeye sunduğu 05.04.2013 tarihli dilekçe ile sanık hakkında şikayetten vazgeçtiğini belirtmiştir. 4. Mağdurun olay günü sanıklar tarafından telefon hattının yağmalanması iddiasına ilişkin olarak Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/59470 soruşturma numaralı dosyasında 03.04.2012 tarihinde tüm sanıklar yönünden nitelikli yağma suçuna yönelik olarak ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir. IV. GEREKÇE l. Oluş ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; mağdurun evli olduğu halde F.A. ile gayri resmi birliktelik sürdürmesi karşısında, temyiz dışı sanık M.E.'nin kızının bu birlikteliğini kabullenememesi ve mağdurla tartışması üzerine bu durumu kızının üvey babası olan diğer temyiz dışı sanık Ş.E. ile paylaşması, temyiz dışı sanık Ş.E.'nin ise olay yerine giderken kardeşi olan sanığı çağırması akabinde, olay yerine giden sanıkların mağduru birlikte darp ederek arabaya bindirmesi şeklinde vuku bulan olayda; F.A. ile sanık arasında herhangi bir hısımlık bağı bulunmadığı ve dava konusu olayda mağdurdan kaynaklanan ve sanığa yöneltilen haksız tahrik oluşturabilecek başkaca herhangi bir söz ya da davranışın da bulunmaması dikkate alındığında, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek dosyaya yansıyan herhangi bir nedenin bulunmadığı Esas No : 2020/5702 gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi gereğince (1/2) oranında haksız tahrik indirimi uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, 2. Sanığın adli sicil kaydında yer ... Karaisalı Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2011 tarih, 2010/69 Esas, 2011/30 Karar sayılı ilamına konu dolandırıcılık suçundan aldığı mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesi uygulanmış ise de; hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve bu maddeye eklenen fıkraya göre tekerrüre esas alınan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alındığında, tekerrüre esas alınan bu ilamda uzlaştırma işlemi uygulanıp uygulanmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi zorunluluğu hukuka aykırı bulunarak bozmayı gerektirmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği sair yönleri incelenmeksizin Tehliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2023 tarihinde karar verildi.