Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/4536 E. 2021/2005 K. – İftira

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İftira HÜKÜM : Mahkumiyet Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanığın, mağdur hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasıyla yürütülen soruşturmada, olay günü mağdurun kendisine sigara tarzında uyuşturucu bir madde içirdiği ve akabinde yürümeye başladığında fenalaştığı yolda tesadüfen karşılaştığı ablası tanık Serpil’den ambulans çağırmasını istediği, mağdurun hastaneye kaldırıldığı, sonucunda mağdur hakkında uyuşturucu madde ticaretinden düzenlenen iddianame içeriğine göre mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte zehirlendiği tespit edilmiştir. Aynı soruşturma kapsamında şüpheli sıfatıyla dinlenen mağdur olay günü sanığın belirttiği civarda olduğunu ancak sanığın yanında olmadığını, sanığı tanımadığı birinin yanında gördüğünü, hakkında iddianame tanzim edildikten sonra Amasya Ağır Ceza Mahkemesinde verdiği ifadesinde ise aslında sanığın yanında bulunduğu ona ekmek arası döner ısmarladığı, uyuşturucu madde vermediği şeklinde soruşturma aşamasındaki ifadeden önemli sapmalar gösteren bir beyanda bulunmuştur. Tanık ...l’in yine aşamalarda verdiği ifadeler de farklılıklar arz etmektedir. Sonuç itibariyle, her ne kadar Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin karar içeriğinden anlaşıldığı kadarıyla sanığın zehirlenmesi uyuşturucu madde kullanımdan kaynaklı değilse de sanığın olay günü mağdurla birlikte olduğu, hemen akabinde zehirlendiği sabittir. Aşamalarda başvurulan ve kendi içlerinde çelişen ifadeler de sanığın iftira kastıyla hareket ettiğini kesin bir şekilde ortaya koymamaktadır. Bu belirlemelerden hareketle, somut olayda; şikayetin maddi vakıalara dayanması, sanığın iftira kastıyla hareket etmediğini beyan etmesi karşısında; sanığın eyleminin, Anayasanın 74. maddesinde düzenlenen anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu anlaşılmakla, yasal unsurları itibariyle oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.