Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/19889 E. 2023/5164 K. – Kişiyi Hürriyeti

Konu: Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Bırakma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2020/19889
Karar No
2023/5164
Karar Tarihi
Konu
Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Bırakma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/280 E. 2016/674 K. SUÇ :Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Şarköy Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2012 tarihli iddianamesi ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Şarköy Asliye Ceza Mahkemesinin 03.04.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar itiraz olunmadan 15.05.2013 tarihinde kesinleşmiştir. 3. Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince uygulanan 5 yıllık denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle Vize Asliye Ceza Mahkemesince ihbarda bulunulması üzerine Şarköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkindir. III.OLAY VE OLGULAR Olay, sanığın 15 yaşından küçük olup ailesinin bilgi ve rızası dışında evden ayrılan mağduru alıkoyduğuna ilişkindir. IV. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrasına göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü ve 230 uncu maddeleri ve Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.2014 gün, 2013/8-830 Esas ve 2014/502 Karar sayılı kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hükmün açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hüküm kurulması, V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, başkaca yönleri incelenmeyen Şarköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli kararının, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2020/19889, K. 2023/5164, T. 21.06.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2020-19889-e-2023-5164-k-b13ee47c91c8