Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/18366 E. 2023/9607 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/194 E., 2016/406 K. SUÇ : Evi terk eden çocuğu, ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, onama 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun anası ile babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet haklarının koruma altına alınması nedeniyle, yaşı küçük çocuğa atanan zorunlu vekilin davaya katılma ve kurulan hükmü temyiz etme hakkının bulunmadığı anlaşılmıştır. 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre Bakanlığın çocuğa karşı işlenen suçlarda, davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunduğundan, Bakanlık vekili tarafından sunulan temyiz istemli dilekçede açıkça katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, 2019/6 Esas sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin ikinci fıkrası gözetilerek, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının davaya katılmasına ve vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilmekle; Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz eden Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Erzincan Cumhuriyet Başsavcılığının 11.02.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın evi terk eden çocuğu, ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2016 tarihli kararıyla sanığın, evi terk eden çocuğu, ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçundan beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteği; duruşmalardan haberdar edilmediklerine, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. Mağdur vekilinin temyiz isteği; mahkumiyete yeter delil yoktur. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanığın, suç tarihinde 16 yaşındaki Esranur Nalbant'ı ailesine haber vermeden yanında tutmak suretiyle atılı suçu işlediğine ilişkindir. IV. GEREKÇE A. Mağdur Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde; 5237 sayılı Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun annesi ile babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet haklarının koruma altına alınması nedeniyle atılı suçun mağdurunun anne ile baba olduğu; katılan mağdure vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır. B. Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde ise; Mağdurun ve sanığın aşamalardaki istikrarlı ve birbiriyle uyumlu anlatımları, katılanın beyanı ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, suçun sabit olmadığına dair Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR A. 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun annesi ile babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet haklarının koruma altına alınması nedeniyle atılı suçun mağdurunun anne ile baba olması ve hükmü temyiz etmemeleri karşısında, katılan mağdur çocuk vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşıldığından, mağdur ... Nalbant vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde ise; Gerekçe bölümünün (B) numaralı bendinde açıklanan nedenle Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2016 tarihli kararında katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2023 tarihinde karar verildi.