Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/17371 E. 2023/9523 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/765 E. 2016/238 K. SUÇLAR :Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma,iftira HÜKÜM :Ceza verilmesine yer olmadığına TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama, bozma Sanık hakkında kurulan hükümlerin; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının 08.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve iftira suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2.İskenderun 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve iftira suçlarından ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz istemi, sanığın suç teşkil eden eyleminin bulunmadığına ve bu nedenle hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Dava konusu olay, sanığın şikayetçi olduğu dosyada ...'un kendisine cinsel saldırıda bulunduğunu beyan ederek ... hakkında adli kontrol hükümlerinin uygulanmasına sebep olmasına rağmen, yapılan soruşturma neticesinde ... hakkında takipsizlik kararı verilerek sanığın iftira kastı ile hareket edip şikayetçi olduğuna ilişkindir. 2.Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden alınan 03.04.2015 tarihli rapora göre, sanığın işlediği iddia olunan iftira suçundan cezai ehliyetinin olmadığının belirlendiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE İftira suçunun oluşabilmesi için, yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunarak işlemediğini bildiği hâlde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idarî bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, somut olayda sanığın hamile olması nedeniyle alınan ifadesinde, katılan ... tarafından istismara uğradığını beyan etmesine üzerine yapılan soruşturmada sanık ile katılanın olay günü buluştukları, Karaağaç denen yere gittiklerine yönelik birbirleriyle tutarlı beyanları göz önüne alındığında, sanığın eyleminin bir takım somut olgular içerdiği ve eyleminin T.C. Anayasa'nın 74 üncü maddesinde düzenlenen şikayet hakkı kapsamında kaldığı anlaşılmakla, sanık hakkında iftira ve hürriyeti yoksun kılma suçlarının yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde suçun sübut bulduğu kabul edilerek hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İskenderun 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2023 tarihinde karar verildi.