Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/14338 E. 2023/6261 K. – Kişiyi Hürriyeti

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI :2016/284 E., 2016/292 K. SUÇ : Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma SEGBİS aracılığıyla yüzüne karşı hüküm tefhim edilen sanığa, kararın bulunduğu tutanağının bir örneğinin verilmemesi karşısında, sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede, Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kartal Cumhuriyet Başsavcılığının 18.01.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2. Kartal 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen 6 ay 20 gün hapis cezasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 3. Denetim süresi içerisinde sanığın Çardak Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/241 E. Sayılı dosyasında 25.02.2015 tarihinde, firar suçunu işlemesi üzerine, İstanbul Anadolu 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2016 tarihli kararıyla açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanmak sureti ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 ay 20 gün hapis ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına hükmedilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi somut bir nedene dayanmamaktadır. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanığın müştekinin çocukları olan ... ve ...'ı müştekiden habersiz olarak yanında götürmesi suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1. Sanık ile müşteki arasında gönül ilişkisi olduğu tarafların ayrıldığı, suç tarihinde sanığın müştekinin çocukları olan katılanları müştekiden habersiz olarak aldığı ve Kadıköy ilçesine götürdüğü anlaşılmıştır. 2. Sanığın alınan savunmalarının çelişkili olduğu, alınan ilk ifadesinde çocukların müştekinin kardeşiyle yanına geldiklerini beyan etmesine rağmen, kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde çocukları müştekinin rızası ile alıp götürdüğünü beyan ettiği tespit edilmiştir. 3. Müşteki beyanı, sanık savunmaları, tanık beyanı ve tüm dava dosyası kapsamından, yaşı küçük katılanlar ... ve ...'ün dava konusu olaya ilişkin beyanlarının alındıktan sonra hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. Kabule göre de, 4. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrasına göre, hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü ve 230 uncu maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.2014 gün, 2013/8-830 Esas ve 2014/502 sayılı Kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hüküm kurulması, bozmayı gerektirmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2023 tarihinde karar verildi.