Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/11521 E. 2023/1466 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2020/11521
Karar No
2023/1466
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/1020 E., 2015/791 K. SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 20.11.2014 tarihli ve 2014/23827 Esas sayılı iddianamesi için başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Antalya 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2015 tarihli ve 2014/1020 Esas, 2015/791 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 245 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 ... maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; A. Mahkumiyete yeterli kesin delil bulunmadığına, B. Suçun unsurlarının oluşmadığına, C. Sanık lehine delillerin toplanmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Müşteki ...'ın, çalışanlarına araç masraflarında kullanılmak üzere verdiği ... Bankası kredi kartının bilgisi ve rızası dışında kullanıldığından bahisle Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunduğu, 2. Banka ATM kayıtları ve hesap ekstresinin dosyada bulunduğu, müştekiye ait kredi kartı ile 20.06.2014 tarihinde iki dakika ara ile toplam 4.000,00 TL nakit çekimi yapıldığının tespit edildiği, 3. ATM görüntülerinden para çeken şahsın teşhis edilemediği, 4. Sanığın savunmasında; katılanın yanında işçi olarak çalıştığını, masraflar için kullanmak üzere araca bırakılan kredi kartını almadığını, atılı suçu işlemediğini, olay tarihinde Manisa İli Salihli İlçesinde bulunduğunu, Emniyet Gıda isimli şirkete iş başvurusu yaptığını, eşi ve arkadaşları ... ... ile yemek yediklerini" beyan ettiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Katılanın iş yerine ait araçların masraflarında kullanılmak üzere sanığa teslim ettiği kredi kartını, sanığın işten ayrıldığı sırada katılanın sorması üzerine araçta bıraktığını söylemesi ve tanık ...'ın da sanık ile birlikte Antalya'dan ayrılıp Salihli'ye gittikleri sırada sanığın kredi kartını araçta unuttuğunu söylediğini ifade etmesi, kredi kartının şifresini sanığın bildiği ve bir başka şahsın şifreyi bilmesinin mümkün olmadığı, atılı suçun sübutu bakımından kredi kartından parayı bizzat sanığın çekmesinin şart olmadığı ve bir başkasına çektirebileceği de göz önüne alındığında mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Sanığın, olay ve olgularda belirtilen nedenlerle katılana ait kredi kartını arabada unuttuğunu söyleyerek katılana teslim etmediği, kredi kartını kullanarak rızası dışında ATM den 20.06.2014 tarihinde iki dakika ara ile toplam 4.000,00 TL nakit çekimi yaptığı anlaşılmakla, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2015 tarihli ve 2014/1020 Esas, 2015/791 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2020/11521, K. 2023/1466, T. 20.03.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2020-11521-e-2023-1466-k-14b47c2754e6