Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2013/4207 E. 2013/20016 K.

Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinden yararlanması konusundaki vaki talep üzerine yapılan yargılaması sonunda; uyarlama yargılamasına yer olmadığına dair (KIRŞEHİR) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.10.2005 gün ve 1995/151 esas, 1995/161 ek karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi: Gereği görüşülüp düşünüldü: Hükümlü hakkında parada sahtecilik suçundan verilen 19.12.1996 tarih 1996/162-148 sayılı mahkumiyet kararı 24.02.1997 tarihinde kesinleştikten sonra 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi üzerine 18.10.2005 tarihinde duruşma yapılmaksızın uyarlama yapılmasına yer olmadığına karar verildiği ancak kararın sanığa tebliğ edilmediği, sanığın öğrenme üzerine 10.8.2011 tarihinde verdiği dilekçesi temyiz istemi niteliğinde olup verilen ek kararlar yok hükmünde kabul edilerek, sanığın 10.08.2011 tarihli dilekçesine istinaden 18.10.2005 tarihli uyarlama kararının incelemesinde, 01.06.2005 tarihinden önce kesinleşen hükmün anılan tarihte yürürlüğe giren 5237, 5252 ve 5271 sayılı Yasaların lehe hükümlerinin değerlendirilmesi ve olaya uygulanması niteliğindeki başvuru üzerine takdir hakkınında kullanıldığı gözetilerek, anılan yasaların hükümlü lehine hükümler taşıyıp taşımadığı ve bunların uygulama olanakları duruşma açılıp 5252 sayılı Yasanın 9/3 madde ve fıkrasındaki “lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir” hükmü uyarınca değerlendirilme yapıl- dıktan sonra bir hüküm kurulması ve bu hususta denetime olanak sağlanması gerektiği, olay ve uygulama itibariyle burada aynı maddenin 1. fıkrasındaki “lehe olan hükümlerin derhal uygulanabileceği” hükmüne dayanılamayacağı ayrıca hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 562. maddesi ile değişik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi uyarınca koşulların varlığı halinde anılan yasanın 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı yasanın 7. maddesi ile yapılan değişiklik de gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemece değerlendirme yapılması gerekliliği, gözetilmeden evrak üzerinde karar verilmesi, Yasaya aykırı, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.