Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2009/5014 E. 2011/4794 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve silahla kasten yaralama HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan tayin edilen temel adli para cezasının suç tarihi itibari ile 450 TL'yi geçemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın tekerrüre esas alınan geçmiş mahkumiyetinin denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi gereğince tayin edilen temel adli para cezasının 450 TL'ye indirilmesine, tekerrüre esas alınan mahkumiyet kararının kararda gösterilmemesi karşısında aleyhe temyiz olmadığı da gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanırken sanığın en lehine olan Erzurum Sulh Ceza Mahkemesinin, 08.12.2003 tarihinde infaz edilen, 07.05.2001 tarih, 471/551 esas, karar sayılı ilamı ile yaralama suçundan 162 TL para cezasının tekerrüre esas alınmasına ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASI- NA), 13.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.