Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2008/7822 E. 2008/11211 K.

6136 sayılı Kanuna aykırılık, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cezaevinden firar etme suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ...'ün yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ...'ün cezaevinden firar etme suçundan, sanıklar ... ..., ..., ..., ..., ...'ün kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, sanık ...'ın 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan hükümlülüklerine ve müsadereye dair (ÇERKEZKÖY) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.11.2007 gün ve 461 esas, 733 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 20.5.2008 günü daireye gönderilmekle incelendi: TÜRK MİLLETİ ADINA Gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında cezaevinden firar etme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde; Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar ..., ... ve ...’ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün istem gibi oybirliğiyle (ONANMASINA), 2- 5219 sayılı Yasanın 3/b maddesiyle değiştirilen 1412 sayılı CMUK.nun 305. maddesi uyarınca hükmün temyizi mümkün bulunmadığından, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE), 3- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... haklarında mağdurlar ..., ... ve ...’yi hürriyetlerinden yoksun bırakma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde: Aynı koğuşta kalan sanıkların ceza evinden firar etme konusunda aralarında anlaştıkları, firar suçunu gerçekleştirmek amacıyla hücrede bulunan bir arkadaşlarına yemek götürmeyi bahane ederek, ceza infaz kurumu memurları olan ... ve ...’u koğuşlar önüne çağırıp kapıyı açtırdıkları, fırsattan istifade ile infaz koruma memurları ve cezaevinde meydancılık yapan hükümlü ...’yi koğuşun içerisine çekerek el ve ayaklarını bağladıkları ve koğuşun kapısını kilitleyip ayrıldıkları, bu suretle gerçekleştirdikleri eylemlerinin firar suçunu oluşturacağı, ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ceza verilemeyeceği gözetilmeden yazılı biçimde bu suçtan da mahkumiyetlerine karar verilmesi, 4- Sanıklar ... ve ... haklarında cezaevinden firar etme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde: Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu, 5- Sanık ... hakkında cezaevinden firar etme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince; a) Sanığın olay sırasında ayrı bir hücrede bulunduğu ve bu nedenle mağdurların cebir, şiddet uygulanarak koğuşa kilitlenmesi olaylarına katılmadığı, ancak ikinci koğuştan firar eden sanıkların kendi hücresinin kapısını açmaları sonucunda onlarla birlikte cezaevinden firar ettiği, eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 292/1-3 madde ve fıkrasında yazılı suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde anılan yasanın 292/2-3 madde ve fıkralarıyla uygulama yapılması, b) Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan beraat kararı verildiği halde, bu suç nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), bozmanın niteliği ve tutuklulukta geçen süreye göre sanıklar ... ve ...'nun kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma ve cezaevinden firar suçlarından tahliyelerine, başka suçtan hükümlü veya tutuklu bulunmadıkları takdirde telle tahliyelerinin sağlanması için müzekkere yazılmasına, 16.10.2008 gününde cezaevinden firar etme suçu yönünden oybirliğiyle, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden oyçokluğuyla karar verildi. KISMEN KARŞI DÜŞÜNCE : Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'nun firar suçu için anlaştıklarında kuşku bulunmamaktadır. Ancak sanıkların infaz koruma memurları ..., ... ile cezaevinde mahkum olup meydancılık yapan ...'yi zor kullanarak ellerini bağlayıp koğuşa kilitleme eylemlerinin ayrıca özgürlüğü kısıtlama suçunu oluşturduğu mahkemenin kabul ve uyulamasında bir isabetsizlik bulunmadığı düşüncesi ile daire sayın çoğunluğunun (3) nolu bozma nedenine katılmıyorum.