Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2008/15559 E. 2010/12445 K. – Hakkı Olmayan

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz HÜKÜM : Sanıkların 14.6.2004 tarihinde meraya tecavüz suçundan beraatlerine, Sanıklar ... ve ...'ın 18.11.2005 tarihinde meraya tecavüz suçundan beraatine Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ve ...'ın hükümlülüklerine Gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle sanıklar ... ve ... hakkında 28.3.2006 günlü iddianame ile 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasına aykırılıktan açılan davada verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sözü edilen davadan adı geçen sanıklar hakkındaki hükmün istem gibi oybirliğiyle (ONANMASINA), 2- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında 13.9.2004 günlü iddianame ile 765 sayılı TCK.nun 513/2, 522 maddelerine aykırılıktan açılan dava nedeniyle verilen beraat hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde; Sanıklara atılı suçun temas ettiği yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. madde ve fıkrasına göre, davanın 5 yıllık zamanaşımına tabi olup beraat kararının niteliği itibariyle zamanaşımını kesmediği ve zamanaşımını kesen son işlem olan sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın savunmalarının alındığı 19.10.2004, sanık ...'in savunmasının alındığı 18.11.2004 ve sanık ...'in savunmasının alındığı 14.12.2004 tarihinden inceleme tarihine kadar bu sürenin dolmuş bulunduğu anlaşılmakla hüküm CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. ve 765 sayılı TCK.nun 102/4. madde ve fıkrası gereğince adı geçen sanıklar hakkında 13.9.2004 günlü iddianame ile açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle CMK.nun 223. maddesi de gözetilerek oybirliğiyle (DÜŞÜRÜLMESİNE), 3- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında 28.3.2006 günlü iddianame ile 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasına aykırılıktan açılan davada verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizin incelenmesine gelince; Hükümden sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154/1. madde ve fıkrası ile 5278 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.7.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş katılan vekili ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 27.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.