Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2026/1690 E. 2026/2349 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/1690
Karar No
2026/2349
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/358 E., 2025/709 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ordu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/315 E., 2024/405 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ... vd. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu 14 66... parsel sayılı taşınmaz hakkında ortaklığın giderilmesi davası açıldığını, taşınmaz üzerinde yer alan iki katlı betonarme yapının mesken-zemin katının davacıya ait olduğunu, onun tarafından kendi nam ve hesabına tüm masrafların karşılandığını ileri sürerek, muhdesatın tespitine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP 1. Davalı ... vd. vekili cevap dilekçesinde; evin yapım aşamasında tüm giderlerin tarafların miras bırakanı ... tarafından karşılandığını, davacının ailenin büyük çocuğu olduğu için murisin kendisinden yardım aldığını, davacının mesleği gereği inşaat işlerinden anladığını, paranın idaresi ve harcamaların organizesinin davacı tarafından yapıldığını, murise ait başka taşınmazın kamulaştırma bedeli ile masrafın karşılandığını savunarak davanın reddini istemiştir. 2. Davalı ... 22.04.2024 tarihli dilekçesi ile; dava konusu zemin katın davacı tarafından yaptırıldığını belirterek davayı kabul etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında derdest ortaklığın giderilmesi davası olduğu, davalıların davaya konu taşınmazın kamulaştırma parası ile yapıldığı savunmasına karşı davalı tanığının kamulaştırma parası ile evin üst katının yapıldığını ifade ettiği, dolayısıyla dava konusu zemin katın davacı tarafından meydana getirildiği, usta masraflarının kendisi tarafından karşılandığı, davalıların veya murisin katkısının tespit edilemediği gerekçesiyle “davanın kabulü ile davaya konu 14 66... No.lu parseldeki binanın zemin katının davacı ...'e aidiyetinin tespitine” karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ile bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı ... vd. vekili temyiz dilekçesinde: 1. Dava konusu yerin yapıldığı tarihte davacının yapıma yönelik ekonomik gücü olup olmadığının araştırılmadığını, davacının ekonomik gücü bulunmadığını, aracılık yaptığını, evin büyük oğlu olması ve inşaat işlerinden anlaması nedeniyle muris tarafından görevlendirildiğini, bu nedenle tanık işçilerin kendi ücretlerini davacıdan aldıklarını söylemeleri kadar doğal bir durum olmadığını, bunun kabul nedeni yapılamayacağını, davacının fatura-belge sunmadığını, 2. Aile fertlerine yapım maliyetlerinin kim tarafından karşılandığının sorulmadığını, davalı tanığı Kerim’in beyanları ile vergi, elektrik gibi giderlerin Birsen tarafından karşılandığı hususu dikkate alındığında zemin katın muris tarafından yaptırıldığının açık olduğunu, 3. Davalı ...’in kabul beyanının kabul gerekçesi yapılamayacağını, menfaat çatışması olduğunu, 4. Murise ait taşınmazlarda 2 kez kamulaştırma yapıldığını, ilk kamulaştırma 1999'da yapıldığından bunun bedeli ile zemin katın yapıldığını, ikinci kamulaştırma tarihinin 2016 olduğunu ve 2. katın yapıldığını, 5. Murisin borcu nedeniyle dava konusu taşınmazın satışının gündeme geldiğini, bu borcun davalı ... tarafından ödendiğini ancak bu hususun dikkate alınmadığını belirterek temyiz etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, muhdesatın tespiti istemine ilişkindir. 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bentte belirtilenler dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2. Bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; Yürürlükten kaldırılan 743 sayılı eski Medeni Kanun ve halen yürürlükte bulunan 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhdesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tâbi olduğu, muhdesatların üzerinde bulunduğu taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin olamayacağı gözönünde tutulduğunda davaya konu muhdesatların ilgili tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi gerekmektedir. Somut olayda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik yok ise de; dava konusu muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğini tespit etmek yerine davacının muhdesat üzerinde arzdan ayrı mülkiyet hakkı olduğu izlenimini uyandıracak şekilde tespit hükmü kurulması doğru değildir. Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararının düzeltilerek onanması gerekir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1. Davalı ... vd. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, 3. Davalı ... vd. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1 numaralı bendindeki “ davacı ...’e aidiyetinin tespitine ” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “ davacı ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29.04.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2026/1690, K. 2026/2349, T. 29.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2026-1690-e-2026-2349-k-69452843865c