Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2026/1368 E. 2026/1612 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2026/1368
- Karar No
- 2026/1612
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2025/57 E., 2025/174 K.
2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir. Yargıtay 6. Hukuk Dairesi tarafından yapılan incelemede; davalı vekilinin adli yardım talebinde bulunan davalının mali durumuna ilişkin belgeleri sunmadığı ve talebin somut bir gerekçeye dayanmadığı gerekçesiyle 16.12.2025 tarihli ve 2025/1811 Esas, 2025/4337 Karar sayılı kararıyla adli yardım talebinin reddine karar verildiği, ret kararına karşı davalı vekilinin itirazı sonucunda dosyanın itirazı incelemekle görevli Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır. Bilindiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336/2 hükmünde "Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır." hükmüne, aynı Kanun'un 334/1 hükmünde ise "Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler." hükmüne yer verilmiştir. Yukarıda açıklanan Kanun maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunulmasına ilişkin koşulların somut olayda gerçekleşmediği ve Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin "..adli yardım talebinde bulunan davalının mali durumuna ilişkin belgeleri sunmadığı ve talebin somut bir gerekçeye dayanmadığı.." gerekçesiyle adli yardım talebinin reddine dair kararının yerinde olduğu anlaşıldığından, itirazın reddine karar vermek gerekmiştir.
KARAR Yukarıda açıklanan nedenlerle; Bir kısım davalılar vekilinin Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 16.12.2025 tarihli ve 2025/1811 Esas, 2025/4337 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın REDDİNE, Dosyanın ilgili Dairesine gönderilmesine, 27.03.2026 tarihinde oy birliği ile karar verildi.