Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/8018 E. 2013/15619 K.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine. 2-Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 21.06.2004-03.02.2010 tarihleri arasında çalıştığını,işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle 03.02.2010 tarihinde çektiği ihtarname ile iş aktini haklı sebeple feshettiğini beyanla kıdem tazminatı ile ödenmeyen ücret alacağı ve yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin muaccel hale gelen ücretlerinin ödenmemesinin işçi yönünden haklı fesih sebebi oluşturduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasında kıdem süresinin hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. 1475 sayılı Kanun’un 14. maddesinin ilk fıkrasında; iş kanununa tabi işçilerin hizmet akitlerinin işçi tarafından haklı olarak feshedilmesi halinde, işçinin işe başladığı tarihten itibaren hizmet aktinin devamı süresince her geçen tam yıl için işverence işçiye 30 günlük ücreti tutarında kıdem tazminatı ödeneceği ve bir yıldan artan süreler için de aynı oran üzerinden ödeme yapılacağı düzenlenmiştir. 5510 sayılı Kanun’un tanımlar başlıklı 3. maddesinde, ayın 1'i ile sonu arasında geçen ve otuz gün olarak değerlendirilen süre bir “ay” ;1 Ocak ile 31 Aralık tarihleri arasında geçen ve 360 gün olarak değerlendirilen süre bir “yıl” olarak tanımlanmıştır. Somut olayda; davacı, 21.06.2004-03.02.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde çalışmış olup kıdem tazminatına esas alınacak kıdem süresi (360x 5yıl)+(30x7ay) +12 gün 2022 gündür. Mahkemece, bu süre üzerinden hesaplanacak kıdem tazminatına hükmedilmesi gerekirken; bir yılı “365” gün üzerinden değerlendirilerek kıdem tazminatını 2053 gün hizmet süresine göre hesaplayan bilirkişi raporu esas alınarak sonuca gidilmiş olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.9.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.