Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/12595 E. 2013/18790 K.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının emeklilik hakkı kazandığından sözleşmesini kendisinin feshettiğini iddia ederek kıdem ve yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda davacının iş sözleşmesi emeklilik nedeniyle sona ermiştir. Bu durumda kıdem tazminatına işleyecek faizin başlangıç tarihi yaşlılık aylığına hak kazanıldığına ilişkin SGK yazısının işverene ibraz edildiği tarihtir.

Davacı yaşlılık aylığı almaya hak kazandığına ilişkin SGK yazısını davalı işverene ibraz ettiğine ilişkin olarak dosyaya belge sunmamıştır.

Belgenin davalı işverene ibraz edilmediği anlaşıldığından dava tarihinden itibaren kıdem tazminatına faiz işletilmesi gerekirken fesih tarihinden faiz yürütülmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, HUMK’nun 438/7.(HMK 370/2) maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin tamamen silinerek, yerine;

“1- 1294,70 TL brüt kıdem tazminatının dava tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.