Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/11084 E. 2013/23086 K.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı, davalı işyerinden mevsimlik çalışma yapılmadığı kesintili çalışma yapıldığını bu nedenle yıllık ücretli izin sürelerinin eksik hesaplandığını bildirerek 5000,00 TL yıllık izin ücretinin ödetilmesini istemiştir. Davalı, davacının önce mevsimlik işçi olarak işe girdiğini 2001 yılında kadrolu İşçi olduğunun ve tüm izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, davacının mevsimlik işçi olarak çalıştığı dönem süresi kıdeminin belirlenmesine esas alınarak izin sürelerini belirleyen ve eksik yıllık izin ücretlerini hesap eden bilirkişi raporuna göre 2.411,69 TL yıllık izin alacağı talebinin kabulüne, fazla istemin reddine, davacı yararına 289,40 TL avukatlık ücretine karar vermiştir. Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. Maddesine göre; “MADDE 12 – (1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Şu kadar ki asıl alacak miktarı 3.333,33 TL’ye kadar olan davalarda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının, ikinci bölümünde, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücrettir. Ancak bu ücret asıl alacağı geçemez.” Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 12.maddesindeki düzenlemeye göre avukatlık ücretinin tayini açısından aşağıdaki şekilde inceleme yapılmalıdır: a.440 TL’ye kadar kabul veya reddedilen alacaklar açısından AAÜT 12/2. son cümlesi gereği avukatlık ücreti asıl alacağı geçemeyeceği için kabul veya reddedilen alacak kadar avukatlık ücretine hükmedilmelidir. b.440 TL-3666,66 TL aralığında kabul veya reddedilen alacaklar açısından AAÜT 12/2. maddesi gereği avukatlık ücreti icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen 440,00 TL’dir. c. 3666,66 TL ve üzerinde kabul veya reddedilen alacaklar açısından AAÜT 12/1 maddesi gereği avukatlık ücreti tarifenin üçüncü kısmına göre nisbi olarak belirlenecektir. Mahkemece kabul alacak miktarı 2.411,69 TL reddedilen alacak miktarı 2.588,31 TL olmakla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 2013 tarihli Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi dikkate alınmadan taraflar yararına eksik avukatlık ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektir- mediğinden karar bozulmamalı HUMK’nun 436/2.(HMK 370/2) maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 2. ve 3. bendinin tamamen silinerek, yerine; "Reddedilen dava değeri üzerinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12/2 maddesine göre 440,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya, kabul edilen miktar üzerinden 440,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harçlarının istek halinde taraflara iadesine, 23.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.