Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/10685 E. 2013/19317 K.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir. Davalı işveren iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine, işe başlatma tazminatının sekiz aylık ücret tutarı olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verilmiştir. Somut olayda davacı işyerinde mağaza sorumlu yardımcısı olarak görev yapmış ve iş sözleşmesi 05.07.2012 tarihinde 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/2-e “İşçinin, işverenin güvenini kötüye kullanmak, doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunması” maddesi uyarınca feshedilmiştir. Fesih bildiriminde işyerinin mağaza sorumlusu olan ... ...’ın mağazada oluşan ürün açıklarının envanter sonuçlarını olumsuz etkilememesi için, aslında satış olmamasına rağmen satış yapılmış gibi ürünleri kasadan geçirip, ödenmesi gereken miktarın bir kısmını kasiyer ...’e ödettiği, bu durumu davacının bildiği, yasak olan bu davranışı amirlerine bildirmesi gerekirken bildirmemesi nedeniyle sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/2- e maddesi uyarınca haklı nedenle feshedilmesine karar verilmiştir. Davacı savunmasında yapılan şeyin yanlış olduğunu bildiğini, mağaza sorumlusuna bu konuda itiraz ettiğini belirtmiştir. Bu nedenle gerek davacının savunması gerekse tanık anlatımları ile de fesih bildiriminde belirtilen hususların sabit olduğu tartışma dışıdır. Eylemi bizzat yapan ... ...’ın da iş akdi haklı nedenle feshedilmiş ve açılan işe iade davası sonucunda ilk derece mahkemesi tarafından verilen red kararı da Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2013/15245 Esas, 2013/16621 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiştir. Dosya içerisinde bulunan ve davacıya tebliğ edilen Personel Yönetmeliği ve Görev tanımında davacının “Ürünlerin satışını takip etmek ve tespit ettiği özel durumları Bölge Sorumlusuna bildirmek “ görevleri arasında yer almaktadır. Bu nedenle davacının, mağaza sorumlusunun, yönetimin bilgisi olmadan fire ürünlerin ortaya çıkmaması için ürünleri satılmış gibi kasadan geçirme ve kasadan geçen ürünlerin parasını da çalışanlardan toplama eylemini bildiği, ancak bu eylemi görevi olmasına rağmen amirlerine bildirmeyerek işverenin güvenini kötüye kullanmak ve ahlak ve iyi niyet kurallarına aykırı davranmak eylemlerini gerçekleştirdiği, bu nedenle davalı işveren açısından iş sözleşmesini haklı nedenle ve tazminatsız sona erdirme şartlarını oluştuğu, anlaşılmakla mahkemece davacının kendi kusuru olmadığı bir davranış nedeniyle iş sözleşmesinin işveren tarafından feshinin geçerli olmadığı ve bu nedenle işe iade edilmesi gerektiğine ilişkin gerekçesi doğru değildir. Mahkemece sözleşmenin işveren tarafından haklı olarak feshedildiği gözetilmeden davanın reddi yerine kabulü hatalı olmuştur. 4857 sayılı İş Kanunun 20/3 maddesi uyarınca dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir. HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile; 1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA 2-Davanın REDDİNE 3-Alınması gereken 24.30 TL harçtan peşin alınan 21.15 TL harcın tenzili ile bakiye 3.15 TL harç giderinin davacıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına 4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına 5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü. T. ye göre 1.320,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 6-Davalı tarafından yapılan 98,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine 7-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine 8-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine 14.11.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.