Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/10323 E. 2013/17203 K.

Mahkemesi :İş Mahkemesi Dava Türü : Alacak YARGITAY İLAMI Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı, davalı iş yerinde 23.01.1981 – 14.07.2009 tarihleri arasında işçi statüsünde çalıştığını kadrolu devamlı işçi olarak çalışmaya başladığı süreye kadar ki çalışma sürelerinin mevsimlik işçi olarak davalı tarafça kabul edilmesine rağmen, yapılan işin niteliği ve de davalı işyerinde mevsimlik olmayacak şekilde kadrolu işçi olarak gösterilen işçilerle birlikte, aynı işi yapmaları nedeni ile ödenmeyen hak ettiği yıllık izin ücretinin karşılığının kendisine ödenmesi gerektiğini belirterek söz konusu alacağın tahsilini istemiştir. Davalı, ihtilafa konu dönemde mevsimlik işçi olarak çalışan davacının, yıllık ücretli izin hakkının bulunmadığını, yıllık ücretli izin hakkı için gerekli olan 1 yıllık kesintisiz sürekli çalışmasının olmadığını ve ayrıca 5 yıllık zamanaşımı süresinin de geçtiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının 1999 ve 2001 yılları yönünden yıllık izne hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır. 1475 sayılı Yasanın 50., 4857 Sayılı Yasanın 53. Maddesinde niteliklerinden ötürü bir yıldan az süren mevsimlik veya kampanya işlerinde işlerinde çalışanlara bu kanunun yıllık ücretli izinlere ilişkin hükümlerinin uygulanmayacağı bildirilmiştir. Ancak bir yıl içindeki çalışma 11 ay veya üzerinde ise artık mevsimlik işten söz edilemez ve işçi yıllık izne hak kazanır. Somut olayda; davacı 02.02.2001 tarihinde devamlı kadroya alınmış ve 29.07.2002 – 18.08.2002 tarihleri arasında 2001 yılına ilişkin yıllık izni kullandırılmıştır. Davacının hizmet dökümü cetveli tetkikinden 1999 yılında 342 gün çalıştığı bu itibarla 1999 yılı itibari ile yıllık izin alacağına hak kazandığı anlaşılmaktadır. Davacı 02.02.2001 tarihinde devamlı kadroya alındığı için 2001 yılının da hesaba katılması hatalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.