Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/4857 E. 2025/13343 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2025/4857
Karar No
2025/13343
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/160 E., 2017/138 K. SUÇ : 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanunu'na muhalefet EK KARAR : Adli emanetin 2002/1634 sırasında kayıtlı 50.000 USD paranın müsaderesine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.05.2017 tarihli kararı ile aralarında sanık ...'ın da bulunduğu bazı sanıklar hakkında "teşekkül halinde kaçakçılık" suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme kararlarının temyiz edilmeksizin kesinleştiği, Kartal Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2001 tarihli iddianamesinde Mahkemenin 05.03.2025 tarihli ek kararına konu 50.000 USD ile ilgili olarak herhangi bir müsadere talebi bulunmadığı, yapılan incelemede İstanbul Devlet Güvenlik Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının 10.05.2001 tarihli ve 2001/611 sayılı

iddianamesi ile sanık ... ve...'in de aralarında bulunduğu bazı sanıklar hakkında "cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak, rüşvet almak ve vermek" suçlarından kamu davası açılmış olup, bahse konu iddianamede talebe konu 50.000 USD ile ilgili rüşvet suçuna ilişkin anlatımların ve 50.000 USD'ye ilişkin müsadere talebi bulunduğu, söz konusu yargılamanın Kartal 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/135 E. sayılı dosyası üzerinden sürdürüldükten sonra, Kartal 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.05.2012 tarihli ve 2010/34 E. sayılı dosyasının Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/162 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği, anılan Mahkemenin 25.02.2015 tarihli kararı ile sanıklar ... ve... hakkında "rüşvet almak" ve "rüşvet vermek" suçlarından beraat kararı verilmekle birlikte talep konusu para hakkında herhangi bir hüküm kurulmadığı, sanık ...'ın söz konusu para ile ilgili Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesi'ne başvurarak ek karar talep ettiği ancak Mahkemenin 04.09.2015 tarihli ek kararı ile talebin reddedilmesi üzerine inceleme konusu İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/160 Esas sayılı dosyasından iade talebinde bulunduğu anlaşılmış olup;

Sanıklar hakkında "cürüm işlemek için teşekkül oluşturma" suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme kararının temyiz edilmeden kesinleştiği; anılan kararın kesinleşmesinden sonra yukarıda açıklandığı üzere yargılama konusu dosya bakımından müsadere talebi bulunmayan 50.000 USD 'ın ek karar ile müsaderesine karar verildiği anlaşılmakla, talep olmayan ve yargılama konusu olmayan 50.000 USD ile ilgili olarak Mahkemece talep dışına çıkılarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 257/1. maddeleri uyarınca duruşma açılmaksızın dosya üzerinden ek karar ile müsadere kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, sanık ... müdafi ve sanık ... müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden ek kararın, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 05.11.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2025/4857, K. 2025/13343, T. 05.11.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2025-4857-e-2025-13343-k-6176255901bd